เช้าวันถัดมา
วงการเครื่องมือวิดีโอเอไอทั้งวงการกำลังพูดถึงหลิงเจี่ยน
บริษัทนี้ก่อตั้งก่อนชีกวงหนึ่งปี
มีจำนวนผู้ใช้มากกว่า
ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งปิดการระดมทุนรอบหนึ่งไป
โดยเฉพาะฟังก์ชันแม่แบบที่ทำได้ดุดันมาก
เพลงฮิต
แบบอักษรยอดนิยมบนอินเทอร์เน็ต
สติกเกอร์จากรายการวาไรตี้
แทบจะค้นหาสื่อทุกอย่างที่กำลังฮิตบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นต่าง ๆ ได้หมด
ผู้ใช้หลายคนชอบจุดนี้
สะดวก
อะไรฮิตก็ใช้สิ่งนั้น
แต่ตอนนี้ความสะดวกกลับสร้างปัญหาแล้ว
การถูกองค์กรลิขสิทธิ์สามแห่งร่วมกันฟ้องร้องเป็นแค่ระลอกแรก
เก้าโมงเช้า บริษัทแบบอักษรแห่งหนึ่งก็ออกแถลงการณ์ตามมา
เก้าโมงสี่สิบนาที บริษัทตัวแทนลิขสิทธิ์ภาพสต็อกแห่งหนึ่งก็ประกาศต่อสาธารณะว่ากำลังตรวจสอบ
ก่อนสิบโมง
แพลตฟอร์มคอนเทนต์สองแห่งเริ่มแจ้งเตือนว่าแม่แบบบางส่วนของหลิงเจี่ยนมีความเสี่ยงด้านสิทธิ์การใช้งานเชิงพาณิชย์
เรียกได้ว่าเป็นเกมจับมนุษย์หมาป่าเวอร์ชันลิขสิทธิ์
แค่คืนเดียว
ทุกคนก็ต้องตรวจสอบตัวตนกันหมด
“ยอดเรียกร้องค่าเสียหายที่เปิดเผยต่อสาธารณะตอนนี้เกิน 8 ล้านแล้ว”
ในห้องประชุมของชีกวง ฝ่ายกฎหมายฉายข้อมูลสาธารณะที่รวบรวมมาไว้บนหน้าจอ
“หลังจากนี้อาจเพิ่มขึ้นอีก”
หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการสูดลมหายใจเฮือก
“8 ล้าน?”
หัวหน้าฝ่ายเทคโนโลยีหันไปมองเฮ่อจื้อหย่วนโดยไม่รู้ตัว
“เฮ่อ”
“ถ้าวันก่อนเราไม่ลบ...”
“หุบปาก”
เฮ่อจื้อหย่วนคลึงขมับ
“อย่ามาสมมตินั่นนี่”
แค่คิดตามก็ปวดใจแล้ว
กู้ชวนนั่งอยู่ข้าง ๆ
มือพลิกอ่านแถลงการณ์สาธารณะของหลิงเจี่ยน
ปัญหาหนักที่สุดของอีกฝ่ายตอนนี้ไม่ใช่เรื่องต้องชดใช้เงินเท่าไรด้วยซ้ำ
แต่เป็นผู้ใช้ที่เริ่มหวาดหวั่น
โดยเฉพาะทีมที่ทำคอนเทนต์เชิงพาณิชย์
สตูดิโอบางแห่งเริ่มถามว่า
งานโฆษณาที่เคยทำด้วยแม่แบบของหลิงเจี่ยนก่อนหน้านี้จะมีความเสี่ยงหรือเปล่า?
นี่ต่างหากคือระเบิดลูกใหญ่ของจริง
บริษัทซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์
อาจต้องชดใช้เงิน
แต่เมื่อลูกค้าพลอยวิตกกังวลไปด้วย ความเชื่อมั่นที่มีต่อแบรนด์ก็จะลดลงอย่างรวดเร็ว
“ประกาศเรื่องลิขสิทธิ์ที่เราโพสต์เมื่อวานเป็นยังไงบ้าง?”