หลังออกจากเกม เฉินอันก็มุ่งตรงไปยังหมู่บ้านจัดสรรระดับพรีเมียมที่เล็งไว้ตั้งแต่แรก
หมู่บ้านจัดสรรหลงซิงฮัวยวน
ที่นี่คือชุมชนระดับพรีเมียมที่จัดไว้สำหรับผู้เล่นสายหาเงินจากเกมโดยเฉพาะ จุดขายคือความปลอดภัยสูงและความเป็นส่วนตัวสูง
ปัจจุบันหลงกั๋วมีความก้าวหน้าด้านการทหารและเทคโนโลยีเหนือกว่าประเทศอื่นอย่างมาก ในเชิงยุทธศาสตร์ก็กลายเป็นศูนย์กลางและผู้นำของโลกไปแล้ว
แต่เพราะเหตุนี้เอง ประเทศอื่นจึงรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง และพยายามกู้หน้าคืนในเกมอยู่ตลอด อีกทั้งยังมองผู้เล่นของหลงกั๋วเป็นศัตรูอย่างเต็มตัว
ขณะเดียวกัน ดินแดนและทรัพยากรที่หลงกั๋วครอบครองในเกมก็มีมากกว่าประเทศอื่นอย่างแท้จริง
เรื่องนี้ยิ่งทำให้ยอดฝีมือจากต่างประเทศจำนวนมากตั้งกองกำลังขึ้นในประเทศ เพื่อแย่งชิงทรัพยากรหายากและสมุนไพรวิเศษหายาก
ส่วนหลงกั๋วให้ความสำคัญกับโลกความจริงเป็นหลัก คอยรักษาเสถียรภาพเพื่อสันติภาพของโลก จึงไม่ได้ใส่ใจการครองอำนาจในเกมมากนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้วิทยายุทธ์สูงส่งแค่ไหน จะเร็วกว่าอาวุธปืนกลได้หรือ? จะเหนือกว่าขีปนาวุธได้หรือ?
มันก็เป็นแค่เกมเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม เพื่อระบบเศรษฐกิจทั้งในเกมและโลกความจริง หลงกั๋วก็ยังสร้างอุตสาหกรรมมากมายที่เอื้อประโยชน์ต่อเทพยุทธ์
ส่วนเบื้องหลังหมู่บ้านจัดสรรหลงซิงฮัวยวนก็คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์หลงฉี ซึ่งมีเบื้องหลังแข็งแกร่ง
รปภ. หน้าประตูทุกคนเป็นทหารเกษียณจากกองทัพ มีความสามารถในการต่อสู้สูงมาก
เมื่อเฉินอันเดินมาถึงประตูใหญ่ เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาคมกริบสองคู่
รปภ. สองคนยืนอยู่ตรงนั้น ท่วงท่าตรงสง่า ดวงตาเฉียบคม รอบตัวแผ่แรงกดดันจาง ๆ ออกมา
อย่างน้อยก็ขั้นหมุนสามขึ้นไป
เฉินอันประเมินอยู่ในใจ
ถ้าไม่มีนายหน้าพามา เขาคงเข้าแม้แต่ประตูนี้ไม่ได้
สภาพแวดล้อมภายในชุมชนดีมาก ต้นไม้เขียวชอุ่ม ระยะห่างระหว่างอาคารก็กว้างขวาง