เล่นตลกอะไรกันเนี่ย!
ความเร็วกับวิชาความคล่องตัวหลบหลีกที่เหมือนภูตผีของคนดำคนนี้ ทำให้โจมตีไม่โดนเลยสักครั้ง!
ไม่มีใครแตะชายเสื้อเขาได้เลย!
ที่สำคัญคือพลังระเบิดของเขาน่ากลัวเกินไป!
โจมตีครั้งเดียว!
โจมตีครั้งเดียวก็ตาย!
แต่ละคนต่างหวงชีวิตกันทั้งนั้น!
ถึงจะรู้ว่าหากพากันเข้าล้อม ก็สามารถใช้แรงจนคนดำตายได้
แต่พวกเขาไม่อยากเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อใช้แรงจนอีกฝ่ายหมดแรงตาย!
——
ตอนนั้นเอง มือสังหารเลือดกับเงาแห่งกลางคืนก็มาถึงพอดี
เมื่อเห็นชูสิงฮุยกับพวกพ้องวิ่งตรงมาหา ทั้งสองก็ชะงักไป
“จัดการเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
มือสังหารเลือดดึงบังเหียนม้าโดยไม่รู้ตัว
แต่พอมองเห็นสีหน้าของชูสิงฮุยชัดเจน หัวใจก็กระตุกวูบ
นั่นไม่ใช่ความตื่นเต้น
แต่เป็นความหวาดกลัว
เกิดอะไรขึ้น?
ทั้งสองสบตากัน ก่อนควบม้ามองไปข้างหน้า
จากนั้น
พวกเขาก็ได้เห็นภาพที่ยากจะลืมเลือนไปตลอดชีวิต
คนดำคนหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวแทรกผ่านฝูงชน
ความเร็วของเขาสูงจนทิ้งภาพติดตาซ้อนกันไว้
ทุกครั้งที่แสงดาบพุ่งออกไป ก็จะมีแสงขาวสว่างวาบขึ้นหนึ่งดวง
ยอดฝีมือขั้นหมุนสองเหล่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็เปราะราวกับทำจากกระดาษ
โจมตีครั้งเดียว
สังหารในพริบตา
ต่อด้วยหมัดอีกหนึ่งหรือสองหมัด!
สังหารในพริบตาอีกครั้ง
รูม่านตาของมือสังหารเลือดหดตัววูบ
เขาฆ่าคนมานับไม่ถ้วน คิดว่าตัวเองเคยเห็นเหตุการณ์ใหญ่โตมาหมดแล้ว
แต่ในวินาทีนี้ ขาของเขากลับอ่อนยวบ
“หนี!!”
เขาหันหลังวิ่งทันที เสียงแตกพร่าไปหมด
เงาแห่งกลางคืนเร็วยิ่งกว่าเขาเสียอีก วิ่งนำออกไปไกลกว่าสิบเมตรแล้ว
ทั้งสองควบม้าอย่างบ้าคลั่ง หัวใจเต้นรัว
เทพสังหารนี่มาจากไหนกัน?
ขั้นหมุนสาม? ขั้นหมุนสี่?
ทำไมรู้สึกว่าแข็งแกร่งกว่าเมื่อคืนมาก?
หรือว่าเขาแปรเปลี่ยนวิชาพลังภายในชั้นหกแล้ว?
บ้าจริง!
เร็วขนาดนี้เลยหรือ?!
“ขวางเขาไว้! รีบขวางเขาไว้!”
ชูสิงฮุยวิ่งพลางตะโกน
ด้านหลัง ยอดฝีมือขั้นหมุนสองเหล่านั้นแม้จะกลัว แต่เมื่อนายใหญ่กิลด์ออกคำสั่งก็ทำได้เพียงกัดฟันสู้ อย่างไรเสีย ตายไปก็ยังได้ค่าชดเชยหนึ่งแสน ส่วนวิชาของผู้เล่นขั้นหมุนสองอย่างพวกเขาก็แค่ทำให้อายุขัยกลับไปจุดเริ่มต้นเท่านั้น