เฉินอันออฟไลน์แล้วก็นอนนิ่งอยู่ในแคปซูลเกม ใจยังเต้นไม่หยุด
ฉากเมื่อครู่ตื่นเต้นเร้าใจเกินไปจริง ๆ
ยอดฝีมือขั้นหมุนสองหลายสิบคน ต่างใช้กระบวนท่าโจมตีเข้ามาราวกับคลื่นโหมกระหน่ำ
ถ้าไม่ใช่เขาตอบสนองได้เร็ว เปิดใช้บทลับเทวดาเท้าม้ามนต์ บวกกับความเร็ว 295 วันนี้คงต้องมาตายอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
แต่พอนึกย้อนกลับไป กลับรู้สึกสะใจอย่างยิ่ง
ความรู้สึกที่ชิงตัดหัวศัตรูท่ามกลางกองทัพนับหมื่น ความตื่นเต้นจากการแย่งอาหารจากปากเสือ เป็นสิ่งที่ตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
จิตวิญญาณแห่งยุทธภพ แก้แค้นอย่างสะใจ
เขาชอบเกมนี้
สิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นยิ่งกว่าคือคัมภีร์สีม่วงในอินเวนทอรี่เล่มนั้น — วิชาดูดดาว
วิชาพลังภายในชั้นหก
ต่อให้มีแค่สามขั้นหมุนแรก ก็มีมูลค่าสูงลิบลิ่ว
คนที่สร้างวิชาชั้นหกขึ้นเองทั่วโลกมีแค่เจ็ดแปดคนเท่านั้น
ส่วนคนที่เรียนรู้วิชาชั้นหกได้ เขาก็ไม่รู้ว่ามีอยู่เท่าไร
อย่างน้อย 27 องค์ศักดิ์สิทธิ์แห่งโลก ล้วนเริ่มต้นจากวิชาพลังภายในชั้นหก
แต่คัมภีร์เล่มนี้ แค่ประเมินอย่างระมัดระวังก็ขายได้หลายแสนตำลึง
นอกจากนี้ยังมีชุดทองทั้งตัวที่ดรอปจากจ้าวจื้อกับเชียนทง
ถึงความทนทานจะเหลือแค่ 28/30 แต่ของที่ราคาเดิมกว่าสองหมื่นตำลึงแต่ละชิ้น อย่างน้อยก็ยังขายได้หกพันตำลึง
อุปกรณ์พวกนี้ ความทนทานจะลดลงเมื่อใช้งาน ส่วนการซ่อมก็ทำให้เพดานความทนทานลดลงด้วย เพราะอย่างนั้นจึงมีคนต้องการอยู่เสมอ ราคาเลยมั่นคงมาตลอด
รอบนี้เขากอบโกยจนเต็มกระเป๋า
เฉินอันลองคำนวณดู
ไม่นับของในอินเวนทอรี่ ในเกมยังมีเงินสองหมื่นตำลึง ในบัตรอีกสามหมื่นกว่า
รวมกันแล้วก็มีเงินกว่าสองแสนอีกครั้ง
เพิ่งมาโลกนี้ได้ไม่กี่วัน ก็มีเงินเก็บมากขนาดนี้ แถมยังได้อิสรภาพมาอีก