คนอื่น ๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน จิตใจแทบแตกสลาย จนเริ่มหวาดกลัวการต่อสู้!
เมื่อเฉินอันออกจากถ้ำแล้ววิ่งหนีไปอีกทาง เซินซิงเฉินกับลู่เทียนสิงต่างก็ขมวดคิ้ว
ความเร็วของคนผู้นี้กลับไม่ด้อยไปกว่าพวกเขาเลยหรือ?
เซินซิงเฉินลังเลเพียงครู่เดียว แต่ก็ไม่ได้ไล่ตามต่อ
อย่างไรเสีย รอบที่สองก็ต้องเจอกันอยู่แล้ว พอถึงตอนนั้นทุกคนจะรวมตัวกันอยู่ตรงกลาง ต่อให้เขาเร็วแค่ไหนก็ถูกพวกเขาล้อมไว้ได้
เซินซิงเฉินเกลียดพวกที่เน้นความคล่องตัวเป็นหลัก เพราะอย่างนี้เขาถึงไปหากรงเล็บบินชิงวิญญาณของสำนักจิ้นอีมา!
ลู่เทียนสิงก็คิดเช่นเดียวกัน
แม้ความคล่องตัวของเขาจะรวดเร็ว แต่จุดเด่นของเขาคือพลังหยางบริสุทธิ์ ลมปราณและพลังแขนต่างหากคือรากฐานที่ทำให้เขายืนหยัดได้
ทั้งสองรีบพุ่งเข้าไปในถ้ำ เมื่อเห็นลี่เฟยอิ่งกับคนอื่น ๆ ฟื้นคืนชีพกันหมดแล้ว เซินซิงเฉินก็มองไปข้างหน้าอย่างเย็นชา
“คนละสองคน เก็บคะแนนกันไหม?”
“ได้” ลู่เทียนสิงพยักหน้า “กำลังคิดแบบนั้นอยู่พอดี!”
พูดจบ ทั้งสองก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง!
ฟึ่บ ฟึ่บ!
คนหนึ่งใช้ฝ่ามือ!
อีกคนใช้กระบี่!
ลี่เฟยอิ่งทั้งสี่ถูกบดขยี้อีกครั้ง! ใบหน้าของทั้งสี่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!
ไม่! อย่านะ!
ฉันเพิ่งหนีรอดจากเงื้อมมือมารมาแท้ ๆ ทำไมถึงต้องเข้าถ้ำมารอีกแล้ว? อ๊าก!!
ด้านนอกห้องสตรีม ผู้เล่นหมู่บ้านฮั่นตงต่างพากันหมดอาลัยตายอยาก น้ำตาแทบไหล
ไหนบอกว่าเริ่มเกมมาก็เป็นผู้โชคดีแล้วไง?
ทำไมถึงกลายเป็นเครื่องมือเก็บคะแนนของคนอื่นไปได้?
นี่มันน่าเศร้าเกินไปแล้ว!
ผู้เล่นจากหมู่บ้านอื่นมองไม่เห็นเหตุการณ์ แต่ดูจากข้อความของผู้เล่นหมู่บ้านชิงซานกับหมู่บ้านฉางหยาง ก็พอจะรู้ว่าคนหมู่บ้านฮั่นตงกำลังเจอเรื่องร้ายแล้ว
การต่อสู้ชุลมุนยังคงดำเนินต่อไป
มีเพียงเฉินอันที่หาที่เงียบห่างไกลแห่งหนึ่ง แล้วเริ่มนั่งสมาธิ ฟื้นฟูวิชาภายในไปพร้อมกับเพิ่มพลังงานภายในโดยอัตโนมัติ
ชินเทียนอวี่เองก็เริ่มออกแรงแล้ว
ความเร็วของเขารวดเร็วจริง ๆ ความคล่องตัวอย่างน้อยก็ราว 130 เมื่อรวมโบนัส 35 เปอร์เซ็นต์กับการเพิ่มค่าจากอุปกรณ์แล้ว ความเร็วของเขาคงแตะ 182!
ค่าหลบหลีกก็มีมากกว่า 80 นับว่าโดดเด่นในที่แห่งนี้!