ช่องกิลด์ศาลาหลงอวิ๋นระเบิดเดือดไปหมดแล้ว
“นายใหญ่กิลด์! เชียนทงตายแล้ว! ถูกเฉินอันฆ่า!”
“จ้าวจื้อก็ตายแล้ว! เฉินอันฆ่าสองคนรวด!”
“ทหารม้ากว่าร้อยนายของเรา ถูกมันฆ่าไปห้าสิบกว่าคน!”
“มันไม่ใช่คนแล้วชัด ๆ! ทั้งความเร็วทั้งความเสียหาย เกินเหตุไปแล้ว!”
“ดาบปรากฏระยะไกล! มันใช้ดาบปรากฏโจมตีระยะไกลได้! ฟันทีเดียวเลือดหายไปสองพันกว่า!”
“จะสู้ยังไง? เรื่องบ้า ๆ แบบนี้จะสู้ยังไง?”
“นายใหญ่กิลด์!”
ในป่าทึบแห่งหนึ่ง
อวิ๋นจงเฮ่อกำลังนำเอลีทของศาลาหลงอวิ๋นและคนจากหลายกิลด์ล้อมสังหารเหรินถาสิง
คนหลายพันคน แทบจะเป็นกำลังรบระดับสูงสุดของหมู่บ้านหยานอวี๋ทั้งหมด
เหรินถาสิงมีความเร็วสูงมาก วิ่งไปพลางดูดพลังคนไปพลาง ฆ่าคนระหว่างทางไปนับไม่ถ้วน จนผู้เล่นที่ผ่านไปมาตกใจพากันออฟไลน์
ผู้เล่นขั้นหมุนหนึ่งเข้าใกล้ไม่ได้เลย
รอบรัศมีหลายสิบลี้ นอกจากกองกำลังที่ไล่ล่ามันแล้ว ก็ไม่มีแม้แต่เงาคน
การต่อสู้มาถึงช่วงดุเดือดที่สุดแล้ว
อวิ๋นจงเฮ่อฟันดาบพลาดไป ขณะเหลือบมองข้อความในช่องกิลด์ รูม่านตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
“อะไรนะ?!”
“ยอดฝีมือขั้นหมุนสองกว่าร้อยคน ถูกฆ่าไปห้าสิบกว่าคน? จ้าวจื้อกับเชียนทงก็ตายแล้วด้วย?!”
มือที่กำด้ามดาบของเขาสั่นเทา
ครึ่งหนึ่งเป็นความโกรธ อีกครึ่งเป็นความตกใจ
แต่ที่มากกว่านั้นคือ
ความหวาดกลัว!
เฉินอันคนนั้น เมื่อวันก่อนยังถูกจ้าวจื้อไล่จนต้องหนีอยู่เลย
วันนี้กลับฆ่าจ้าวจื้อกับเชียนทงได้แล้วหรือ?
ยังใช้ดาบปรากฏระยะไกลได้อีก?
ความเร็วในการเติบโตบ้าอะไรกันเนี่ย?
นี่มันสมบัติอะไรกัน ถึงทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหมุนหนึ่งปลดปล่อยพลังจริงได้?
หรือว่า...
เฉินอันคือยอดฝีมือคนแรกที่ปลดปล่อยพลังจริงได้?
ให้ตายสิ!
อวิ๋นจงเฮ่อปัดความคิดที่เป็นไปไม่ได้นั้นทิ้งไป
เหรินถาสิงอยู่ข้างหน้า วิชาพลังภายในชั้นหกก็อยู่ตรงหน้า
ตอนนี้เขายิ่งอยากได้มันอย่างบ้าคลั่ง!
ขอแค่ได้วิชาพลังภายในชั้นหกมา!
เขาก็จะสร้างชื่อกระฉ่อนไปทั่วหล้า!
ถึงตอนนั้น เฉินอันจะนับเป็นตัวอะไรได้!!
เขาข่มคลื่นความคิดที่ปั่นป่วนไว้ แล้วตวาดทุกคนในช่องกิลด์ว่าอย่าตื่นตระหนก! อย่าแพร่งพรายเรื่องนี้!! เขาเชิญยอดฝีมือขั้นหมุนสามจากตระกูลมาแล้ว!