เฉินอันคิดได้ก็ส่งข้อความหาโจวหยวนทันที
แม้ตอนนี้จะซื้อขายกันโดยตรงไม่ได้ แต่ก็ส่งข่าวไปถามล่วงหน้าได้ว่าเขาต้องการหรือเปล่า
ขณะนั้นเอง
บริเวณใกล้ ๆ ยังพอได้ยินเสียงคนอยู่ราง ๆ
“หากันมาทั้งคืนแล้ว ยังไม่เห็นแม้แต่เงาคน! มันต้องปล้นเสร็จแล้วซ่อนตัว รอให้เรื่องซาก่อนค่อยออกมาแน่”
“ยังไงก็ไม่มีอะไรทำ ดักรอไปก่อนสิ เผื่อบังเอิญเจอเข้าล่ะ! ตอนนี้ทั้งกิลด์ฝ่ายธรรมะและฝ่ายมารกำลังตั้งค่าหัวตามหาคนดำคนนั้นอยู่”
“ปัญหาคืออีกฝ่ายใส่ชุดราตรี แล้วเราจะจำแนกได้ยังไง”
“ภูเขาแถวนี้ถูกกิลด์ใหญ่หลายกิลด์ล้อมไว้หมดแล้ว! คนที่ไม่ได้ใส่ชุดราตรี ต่อให้เป็นผู้เล่นชื่อแดงของพรรคโลหิตอัปมงคลหรือตึกเงามืด ก็ต้องรวมกลุ่มกันโดยแสดงชื่อกิลด์ไว้ ไม่มีทางเปิดโอกาสให้คนลึกลับคนนั้นกลายเป็นชื่อขาวได้
ส่วนกิลด์อื่น ๆ ก็ส่งเข้ามาค้นหาได้แค่ผู้เล่นชื่อขาวเท่านั้น!”
“ถ้าเจอตำแหน่งมันแล้วประกาศออกไป กิลด์ให้รางวัลตั้งหนึ่งหมื่นสองพันตำลึงเงิน! ต่อให้ตายก็ยังได้ค่าชดเชยอีกหนึ่งพันตำลึง! คุ้มสุด ๆ!”
“ฉันฝากอุปกรณ์ไว้กับเพื่อนหมดแล้ว ตั้งใจมาที่นี่โดยเฉพาะ! อย่าแยกกันล่ะ! ตกลงกันไว้แล้วนะ ถ้าใครตาย อีกคนต้องรีบแจ้งตำแหน่ง แล้วแบ่งรางวัลกันคนละครึ่ง!”
…
เฉินอันแนบตัวอยู่ตรงมุมผนังด้านในถ้ำ ลมหายใจสม่ำเสมอ เขาได้ยินข้อมูลกระจัดกระจายมาบ้าง
ดูเหมือนกิลด์พวกนี้ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงเฝ้าอยู่แถวนี้
วิชาพลังภายในชั้นหกช่างเย้ายวนใจจริง ๆ!
แต่เรื่องนี้ทำให้เฉินอันขมวดคิ้วแน่น
ถ้าเป็นแบบนี้ แผนที่จะกลับไปเป็นชื่อขาวของเขาก็คงพังแล้ว
แต่เขาไม่รีบร้อน ถือโอกาสนี้เพิ่มความแข็งแกร่งให้เต็มที่ดีกว่า