พอรู้ตัว หลีโย่วก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ
เธอรีบเบือนสายตากลับ ไม่กล้ามองอีกแม้แต่แวบเดียว
พอเซี่ยซินเหยาเกิดเรื่อง พวกลูกคนรวยกับคุณหนูทั้งหลายก็พากันตกใจจนขวัญกระเจิง ยังไม่ทันฟ้าสางก็รีบขับรถลงจากเขากันหมด
หลีโย่วนั่งรถของฉินซั่วกลับไป
เธอมองภาพทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ทว่าภายในหัวกลับผุดภาพตอนเซี่ยซินเหยาหมดสติขึ้นมา
เคออวี้กำลังช่วยเธอแก้แค้นหรือเปล่า?
ไม่ใช่ว่าหลีโย่วหลงตัวเองหรอก แต่สิ่งที่เคออวี้ทำมันชวนเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ
ไหนบอกว่าเป็นคนเปิดเผย ทำอะไรตามใจ ไม่สนใจผู้หญิงไม่ใช่หรือ แล้วทำไมต่อหน้าเธอถึงทำตัวเหมือนคนลามกแบบนั้น
นอกจากจูบก็ยังจูบอีก
แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือเซี่ยซินเหยา?
หรือเขาไม่รู้ แค่สงสัยเท่านั้น...
หรือไม่ก็แค่อยากสั่งสอนพวกเธอสักบทเรียน ส่วนงูจะกัดเซี่ยซินเหยาหรือเจียงยู่โหรวที่อยู่เต็นท์เดียวกัน เขาก็ไม่สนใจทั้งนั้น?
ยิ่งคิดหลีโย่วก็ยิ่งปวดหัว เธอไม่ค่อยอยากเชื่อว่าเคออวี้ทำเพื่อเธอ
เธอกับเขาไม่ได้สนิทกันเลย เจอกันทั้งหมดก็แค่สองครั้ง
คงมีเหตุผลส่วนตัวของเขา
หลีโย่วนึกความเป็นไปได้ออกแค่นี้
ฉินซั่วมาส่งหลีโย่วถึงตระกูลหลี รถจอดตรงหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหลีพอดี
หลีโย่วเปิดประตูลงจากรถ เอ่ยเสียงหวานว่า “พี่ฉินซั่ว ขอบคุณนะคะที่มาส่งฉันกลับบ้าน พี่กลับบ้านก็ระวังด้วยนะคะ ขับรถช้า ๆ ด้วย”