หลีโย่วทำเป็นไม่ได้ยิน
“อ้าว? หมายความว่ายังไง”
เฉิงฉีหัวเราะเบาๆ แล้วบีบแก้มของเธอ
“ไม่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ ฉันเดาได้นานแล้ว”
หลีโย่วตัวแข็งทื่อ ได้ยินเฉิงฉีพูดช้าๆ ว่า “ชาติที่แล้ว ในช่วงเวลานี้ ตระกูลหลีล้มละลายยับเยินไปแล้ว ตึกรามบ้านช่องพังทลาย ไม่เหลืออะไรเลย”
เฉิงฉีมองใบหน้าเล็กๆ ของหลีโย่วที่ซีดเผือดทันที ดวงตาของเธออ่อนโยนลง
“ส่วนเธอในชาติที่แล้ว เพราะวางยาให้ฉัน เลยตกไปอยู่ในมือเซี่ยเหิงโจว ถูกเขาทรมานจนตาย”
“เรื่องนี้ ทางอ้อมมันเกิดจากฉัน ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอมีตัวตนอยู่ เพิ่งมารู้ก่อนตายว่ามีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตายเพราะฉัน”
ลมหายใจหลีโย่วสะดุดกึก จ้องมองเธออย่างตกตะลึง สายตาปั่นป่วนด้วยความตกใจอย่างใหญ่หลวง
นางเอกเฉิงฉี ชาติที่แล้วก็ตายด้วยเหรอ?
ความสงสัยมหาศาลถาโถมเข้ามา
หลีโย่วรู้สึกคอแห้งตึง พูดเสียงสั่นเบาๆ โดยไม่รู้ตัว “เธอ...เธอก็ตายด้วยเหรอ? ชาติที่แล้ว เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เฉิงฉีหันสายตากลับ มองลงไปที่พื้นอ่างล้างหน้าอันเย็นเฉียบ
พื้นอ่างสะอาดมาก สะท้อนใบหน้าซีดเซียวและเหนื่อยล้าของเธอ
เธออ้าปาก เล่าเรื่องราวอย่างช้าๆ
“ชาติก่อน ฉันมีพื้นฐานธรรมดา ฐานะครอบครัวก็ธรรมดา เรียนมหาวิทยาลัยธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง หลังเรียนจบโชคดี เบียดเข้าไปในกลุ่มบริษัทเซี่ยชื่อระดับท็อปได้”
“ฉันรู้จักเซี่ยเหิงโจวตอนนั้นแหละ”
พอพูดถึงชื่อที่ลืมไม่ลงนี้ นิ้วของเฉิงฉีกำแน่น ข้อนิ้วซีดเผือด แต่ปลายเล็บกลับคมจนเลือดซึม
“ในสายตาคนนอก เขาเป็นคนสง่างาม อ่อนโยน พอเหมาะพอเจาะ รวยและสุดซึ้ง เป็นเทพบุตรแห่งฟ้าที่สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ”
“ตอนฉันเพิ่งเข้างาน ยังไม่เคยผ่านโลกมาก่อน เขาก็แสดงความรักต่อฉัน ฉันจะไม่ตกหลุมรักไปได้ยังไง”
“เซี่ยเหิงโจวค่อยๆ ยกย่องฉัน หล่อหลอมฉัน พาฉันก้าวหน้า สอนการงาน ให้ทรัพยากร ฉันพึ่งพาเขามาก ตอนเขาคุกเข่าขอฉันแต่งงาน ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขที่สุด กลายเป็นซินเดอเรลล่าที่พลิกชะตาชีวิต”