พี่เซี่ยมีชื่อจริงว่าหวังเสีย พูดถึงชื่อนี้อาจไม่มีใครรู้จัก แต่ถ้าพูดว่า “แม่วัวเย่” หลายคนคงพอนึกออก
การได้พบพี่เซี่ยเป็นรางวัลเบาะแสจากระบบ ตอนนั้นหลี่เฉินยังประหลาดใจไม่น้อย เพราะถ้านับตามเส้นเวลาในหนัง เหตุการณ์ห่างจากตอนนี้ตั้ง 20 กว่าปี หวังเสียในเวลานี้ก็อายุมากพอจะเป็นย่าของเขาได้แล้วไม่ใช่หรือ?
โชคดีที่พอได้เจอตัวจริง แม้หวังเสียจะไม่เหมือนตอนสาว ๆ แล้ว แต่ก็ดูมีอายุแค่สามสิบกว่า เรียกได้ว่ายังมีเสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย
ในฐานะครูผู้เปิดโลกให้หลี่เฉิน เพียงได้เห็นพี่เซี่ยครั้งแรก เขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะเอาเธอมาเป็นของตัวเอง
แม้ลูกสาวของพี่เซี่ยจะเป็นสาวสวยมากคนหนึ่ง แต่หลี่เฉินไม่ได้คิดจะกินรวบทั้งแม่ทั้งลูก ไม่มีทางเด็ดขาด เขาเข้าหาพี่เซี่ยเพียงเพื่อสานฝันวัยเด็กให้เป็นจริง
ขั้นตอนการได้พี่เซี่ยมาไม่ยุ่งยาก แค่ทำตามเนื้อเรื่อง จัดการหล่อเชาให้เรียบร้อยก็พอ
ในละคร หล่อเชาถือว่าเป็นตัวละครที่เก่งกาจ แต่ในโลกจริง เขาก็เป็นแค่ลูกน้องปลายแถวของเหอหยี่เหลียน แก๊งอันดับสองในฮ่องกงเท่านั้น
เมื่อเจอกับคนแบบนี้ หลี่เฉินไม่เพียงหักมือเขาข้างหนึ่งต่อหน้าต่อตา วันรุ่งขึ้นยังพาคนบุกออกจากถนนยาเหลี่ยว แล้วขับไล่เหอหยี่เหลียนออกจากซัมซุยโปอีกด้วย
เหอหยี่เหลียนเป็นแก๊งอันดับสองก็จริง แต่มีลูกน้องเป็นพันคน เสียหน้าแล้วก็ต้องเอาคืนเป็นธรรมดา
แต่ไม่ว่าพวกเขาจะยกคนมาเท่าไร ตอนกลับไปก็ต้องแขนขาหักกันทุกครั้ง พอผ่านไปหลายรอบ ฝั่งเหอหยี่เหลียนก็ทนไม่ไหวก่อน จึงยอมก้มหัวรับความพ่ายแพ้
พวกเขาอยากหยุดมือ แต่หลี่เฉินไม่ยอม
เขากลับพาคนบุกออกจากซัมซุยโป ทุบทำลายสถานบันเทิงของเหอหยี่เหลียนหลายแห่งในเขตขุยชิงและหว่องไท่ซินรวดเดียว หลี่เฉินไม่ยึดพื้นที่ ไม่ปักธง แค่เลือกสถานบันเทิงของเหอหยี่เหลียนวันละแห่ง พอเข้าไปก็ทุบให้เละ แล้วค่อยเดินจากไป
ทำแบบนี้เข้า พวกนายทุนที่อยู่เบื้องหลังเหอหยี่เหลียนก็นั่งไม่ติด ต่างพากันกดดันให้เหอหยี่เหลียนจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยทันที ไม่อย่างนั้นก็จะเปลี่ยนคนมาดูแลสถานที่
ความสำคัญของนายทุนต่อแก๊งหนึ่งนั้นไม่ต้องพูดให้มาก
แต่พวกเขาก็สู้หลี่เฉินไม่ได้ จึงทำได้แค่ตั้งโต๊ะเจรจาดื่มสุราปรองดอง
คนกลางคนแรกที่พวกเขานึกถึงคือพี่ขุย ในฐานะลูกพี่ที่หลี่เฉินฝากตัวเป็นศิษย์ พี่ขุยมีหน้ามีตาและพูดจามีน้ำหนัก
แต่ช่วงนั้นพี่ขุยพาหลานชายออกไปเที่ยว ไม่ได้อยู่ฮ่องกง อยากเชื่อมสายก็ทำไม่ได้ สุดท้ายจึงไปหาเหลียงหม่า หัวหน้าสาขาหงซิงในซัมซุยโป หวังให้เธอออกหน้าเจรจาในฐานะหัวหน้าสาขา
แต่ตอนนั้นเหลียงหม่าเพิ่งมีเรื่องบาดหมางกับหลี่เฉิน แค่หลบหน้าเขายังแทบไม่ทัน แล้วจะเป็นฝ่ายเข้าไปหาได้ยังไง?
พี่ขุยไม่อยู่ เหลียงหม่าก็พึ่งพาไม่ได้ ไม่มีทางเลือก เหอหยี่เหลียนจึงต้องไปหาเหอเหลียนเซิ่ง
แก๊งต่าง ๆ ในฮ่องกงมีความสัมพันธ์ซับซ้อนเกี่ยวพันกันเป็นเครือข่าย ปกติอาจฆ่ากันตายเพื่อแย่งพื้นที่ แต่พอถึงเวลาต้องใช้เส้นสาย ก็ยังนั่งลงคุยกันได้อยู่ดี
เรื่องชกต่อยเป็นหน้าที่ของลูกน้อง ส่วนการเจรจาความสัมพันธ์เป็นงานของลูกพี่ใหญ่
ต่างคนต่างทำหน้าที่
เดิมทีเป็นกวนไจ่เซินจากเหอเหลียนเซิ่งที่มาหาหลี่เฉิน หวังเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย แต่กลับไม่ได้เจอหน้าหลี่เฉินด้วยซ้ำ
ต้องรู้ก่อนว่าช่วงที่ทั้งสองฝ่ายมีเรื่องกันหนักที่สุด เหอหยี่เหลียนก็เคยย้อนกลับมาทุบสถานที่ของหลี่เฉินเหมือนกัน หลี่เฉินจึงปิดสถานที่ของตัวเองทั้งหมด ส่วนสถานที่ของนายทุน เขายอมให้นายทุนเปลี่ยนคนดูแลยังดีกว่าปล่อยให้เหอหยี่เหลียนลอยนวล
กวนไจ่เซินเป็นใครกัน ถึงกล้าโผล่มาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย?
ต่อมาไม่รู้ว่าเหอหยี่เหลียนยอมจ่ายอะไรไปบ้าง เถิ้งป๋อจากเหอเหลียนเซิ่งถึงได้ติดต่อเจียงเทียนเซิง ประมุขหงซิง ให้ช่วยออกหน้า
เห็นแก่หน้าเจียงเทียนเซิง หลี่เฉินก็ยอมไว้หน้าอยู่บ้าง
สุดท้ายเหอหยี่เหลียนไม่เพียงชดใช้เงินสด 660,000 ยังต้องยกโรงอาบน้ำหนึ่งแห่งกับไนต์คลับอีกแห่งในซัมซุยโปให้ด้วย
ที่เรียกค่าเสียหายแค่นี้ก็เพราะหลี่เฉินเห็นแก่หน้าเฮียเจียง ถ้าเป็นไปตามนิสัยของเขาเอง เขาคงต้องรื้อเหอหยี่เหลียนให้หมดสิ้น ไม่อย่างนั้นก็ยอมเขียนชื่อตัวเองกลับหัว
เมื่อเห็นว่าหลี่เฉินยอมทำถึงขนาดนี้เพื่อเธอ หวังเสียจึงตกลงคบกับเขาอย่างเป็นธรรมชาติ
หวังเสียคนนี้ไม่เพียงมีฝีมือบนเตียง ยังจัดการงานนอกเตียงได้เก่งไม่แพ้กัน
เธอนำไอเดียจากยุคปัจจุบันของหลี่เฉินมาปรับใช้ บริหารสถานบันเทิงในความดูแลได้อย่างรุ่งเรือง
ทุกวันนี้ใครในฮ่องกงบ้างจะไม่รู้ว่า สาว ๆ ที่เทียนซ่างเหรินเจียนในซัมซุยโปสวยที่สุด ส่วนวิธีหาความสำราญของเซิ่งซื่อก็แปลกใหม่ที่สุด… ยิ่งหลี่เฉินเกลียดชังยาเสพติดเข้ากระดูก สถานบันเทิงในพื้นที่ของเขาจึงกลายเป็นสถานที่ปลอดภัยที่สุดในฮ่องกง แม้แต่นักศึกษากับพนักงานออฟฟิศจากเขตอื่นจำนวนไม่น้อยก็ยังยินดีมาเที่ยว
“ลูกพี่”
เมื่อเห็นหลี่เฉินเดินเข้าห้อง หวังเสียกับพี่น้องตระกูลหวังก็ลุกขึ้นพร้อมกัน
พี่น้องตระกูลหวังก็คือหวังเจี้ยนจวินกับหวังเจี้ยนกั๋ว ผู้โด่งดังนั่นเอง
ตอนนั้นทั้งสองคนคิดจะปล้นร้านทองบนถนนยาเหลี่ยวเพื่อกอบโกยเงินก้อนโต บังเอิญหลี่เฉินซึ่งกำลังสอนงานลูกน้องอยู่เห็นเข้าพอดี ในฐานะผู้เข้าชิงสิบเยาวชนดีเด่นแห่งซัมซุยโป หลี่เฉินย่อมปล่อยให้ร้านค้าในพื้นที่ของตัวเองถูกปล้นไม่ได้ ยังไงเมื่อวานอีกฝ่ายก็เพิ่งจ่าย “ค่าเช่าที่” มาเอง
เขาจึงพาลั่วเทียนหงเข้าไปขัดขวางหวังเจี้ยนจวินกับหวังเจี้ยนกั๋ว
เรื่องหลังจากนั้นก็ง่ายมาก ปล้นร้านทองได้เงินแค่ไม่เท่าไร แถมยังต้องคอยหลบซ่อน แต่ถ้ามาทำงานให้หลี่เฉิน ลูกพี่จะสอนให้รู้จักวิธีหาเงินอย่างถูกกฎหมาย
ตอนนี้พี่น้องตระกูลหวังเป็นผู้จัดการใหญ่ของบริษัทรักษาความปลอดภัยใต้สังกัดหลี่เฉินแล้ว บริษัทมีลูกน้องชาวจีนแผ่นดินใหญ่กลุ่มหนึ่งอยู่ในสังกัด คนเหล่านี้ยังเป็นกำลังหลักของหลี่เฉินอีกด้วย
“นั่งก่อน”
หลี่เฉินโบกมือให้ทุกคนนั่งลง แล้วพูดว่า
“ได้ข่าวมาว่าพวกสารเลวจากสมาคมภราดรภาพอารยันยังคิดจะเอาของมาปล่อยในซัมซุยโป วันนี้เรียกทุกคนมาเพราะเรื่องนี้ เจี้ยนจวิน ให้คนของบริษัทรักษาความปลอดภัยเตรียมพร้อมไว้ แล้วส่งคนไปทางพี่เซี่ยเพิ่มด้วย แถวนั้นค่อนข้างวุ่นวาย น่าจะเป็นที่ที่พวกไอ้แขกนั่นจะไปมากที่สุด”
“รับทราบครับ ลูกพี่”
“พี่เซี่ย ไม่ใช่แค่สถานที่ของเรา แต่ให้แจ้งร้านรวง ไนต์คลับ แล้วก็สถานอาบอบนวดทุกแห่งในซัมซุยโปด้วย ถ้าเจอไอ้แขกที่กล้าขายยา ก็จัดการมันให้ถึงตาย”
“เข้าใจแล้ว”
“เทียนหง ช่วงนี้บอกพวกพี่น้องบริษัทดูแลสถานที่เวลาออกไปข้างนอกให้หูตาไวเป็นพิเศษ โดยเฉพาะแถวที่มีไอ้แขกเยอะ คอยจับตาดูให้ดี ฉันไม่เชื่อว่าพวกนั้นจะไม่ได้ข่าวอะไรเลย อีกอย่าง ติดต่อเหลียงหม่าด้วย ฉันไม่สนว่าเธอจะใช้วิธีไหน แต่ต้องขุดคลังของพวกเวรนั่นออกมาให้ได้ ทุกปีเธอรับเงินไปตั้งมากมาย ถึงเวลาต้องออกแรงบ้างแล้ว”
“ได้ เดี๋ยวผมติดต่อไป”
“เรื่องตำรวจฉันจัดการเอง พวกนายลงมือได้เต็มที่ เอาละ ไปทำงานกันได้”
เมื่อได้ยินหลี่เฉินพูดแบบนั้น ลั่วเทียนหงกับพี่น้องตระกูลหวังก็ทยอยออกจากห้องทำงาน ส่วนหวังเสียขยับเอวแล้วนั่งลงบนตักหลี่เฉินทันที
“อาเฉิน คืนนี้ไปบ้านฉันไหม? นายไม่ได้ไปตั้งสองวันแล้วนะ”
“ช่วงนี้ยุ่งหน่อย รอจัดการเรื่องสมาคมภราดรภาพอารยันเสร็จแล้วค่อยไป อย่าซน… เธอเองก็ระวังตัวด้วย… อย่าซน ฟังฉันก่อน ซี๊ด…”
หลังจากหวังเสียช่วยดับไฟให้หลี่เฉินเสร็จ เธอก็เดินบิดเอวออกจากห้องทำงาน เมื่อครู่ตอนกำลังแนบชิดกัน หลี่เฉินบอกว่าหาเด็กดาวเด่นคนใหม่ให้สถานที่แล้ว หน้าตาหล่อกว่าจิมมี่เสียอีก
เธอจะต้องไปดูให้ได้
หลังหวังเสียออกไป หลี่เฉินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พักหายใจครู่หนึ่ง ก่อนเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานแล้วกดโทรออก
“ใครพูด?”
“สารวัตรหว่องครับ ลอตเตอรี่ที่คุณให้ผมซื้อถูกรางวัลแล้ว คุณอยากให้ผมเอาไปให้เมื่อไหร่ครับ”
ตำนานราชินีราตรี พี่เซี่ย — หวังเสีย
ตำนานราชินีราตรี พี่เซี่ย — ปู้หุ่ย
ตำนานราชินีราตรี พี่เซี่ย — หล่อเชา