ชีเยี่ยนมีศัตรูมากเกินไป ที่บ้านจึงไม่มีทั้งคนรับใช้และแม่บ้าน อีกทั้งไม่จ้างใครมาทำความสะอาดด้วย เวลาที่ไม่ได้ออกไปทำภารกิจสังหาร เขาลงมือทำทุกอย่างด้วยตนเอง
เขาเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำก่อน มองขวดครีมอาบน้ำกับแชมพูที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ แล้วหยิบครีมอาบน้ำขึ้นมาดม ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
ใช้ครีมอาบน้ำของนาง อาบน้ำเสร็จแล้ว
ของที่สั่งซื้อทางออนไลน์ก็มาส่งครบแล้ว
“ดื่มน้ำสักหน่อย” ชีเยี่ยนเทน้ำแร่ใส่แก้ว แล้วยกไปวางตรงหน้านาง
หนิงโย่วมองไม่เห็น ทำได้เพียงอาศัยเสียง นางได้ยินพระเอกไปอาบน้ำในห้องน้ำ แล้วหอบข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กเข้ามา นางไม่รู้ว่าเขาซื้ออะไรมา พอได้กลิ่นหอมจากครีมอาบน้ำของเขาที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม กลิ่นบุหรี่ก็จางหายไป นางยกนิ้วเรียวขาวขึ้นคลำไปมาโดยไม่ตั้งใจ แล้วสัมผัสโดนมือเขา
นางรับแก้วน้ำมา เอ่ยขอบคุณเสียงเบา “ขอบคุณ”
【ฝ่าฝืนบุคลิกเดิม แจ้งเตือนหนึ่งครั้ง!】
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ หนิงโย่วถึงนึกขึ้นได้ว่าเจ้าของร่างเดิมไม่มีทางขอบคุณพระเอก นางคิดว่าการที่พระเอกดีกับนางเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว
ใบหน้าของหนิงโย่วซีดลงเล็กน้อย
ชีเยี่ยนสังเกตเห็นร่างของนางชะงักแข็งขึ้นมาอย่างฉับพลัน จึงละความรู้สึกแปลกประหลาดที่ปลายนิ้วอ่อนนุ่มของนางสัมผัสโดนเขา แล้วถามว่า “เป็นอะไรไป?”
หนิงโย่วส่ายหน้า ก่อนจะได้คืบเอาศอก “ข้าหิวแล้ว เจ้าไปทำอาหารสิ”
ทันทีที่พูดจบ ขนตาของนางก็สั่นไหว ทั้งที่เป็นฝ่ายเรียกร้องเองแท้ ๆ แต่กลับทำท่าเขินอายเสียอย่างนั้น
ชีเยี่ยนก้มมอง แล้วพบว่ากระดุมชุดนอนของนางติดไม่เรียบร้อย บางทีอาจเพราะมองไม่เห็น กระดุมสองเม็ดตรงคอเสื้อถึงติดสลับด้านกัน