——
เรื่องพิเศษของชีเยี่ยน
ชีเยี่ยนขับรถนำถุงบรรจุชิ้นส่วนศพไปยังคูเมือง จากนั้นมัดถุงพลาสติกหนักอึ้งเข้ากับก้อนหิน แล้วโยนลงแม่น้ำทีละถุง
‘ตูม——’
สายน้ำดำมืดกลืนถุงพลาสติกทั้งหมดลงไป
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ ไม่รู้เพราะเหตุใด ชีเยี่ยนกลับรู้สึกใจหายอย่างรุนแรง
ระหว่างทางกลับ เขาเหยียบคันเร่งจนมิด พุ่งตรงกลับบ้าน
เมื่อมาถึงบ้านในที่สุดและผลักประตูเข้าไป กลิ่นคาวเลือดยังคงหลงเหลืออยู่ในห้อง ส่วนไฟในห้องนอนเปิดไว้ แสงสีอบอุ่นลอดผ่านประตูไปแต้มพื้นห้องนั่งเล่นอันมืดสลัว ให้ความรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาบ้าง
เมื่อเห็นแสงไฟ คิ้วที่ขมวดแน่นของชีเยี่ยนคลายลงเล็กน้อย เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะเปลี่ยนรองเท้า รีบก้าวยาว ๆ ไปยังห้องนอน แต่กลับพบเพียงเตียงว่างเปล่า
ความกระวนกระวายใจยิ่งทวีความรุนแรง เปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดและหวาดผวา
ชีเยี่ยนเดินค้นหาไปทั่วบ้าน
ไม่มีใครอยู่
ไม่มีใครอยู่
เขาพยายามบังคับตัวเองให้สงบลง เปิดโทรศัพท์มือถือ เรียกภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นมาดู แล้วเห็นหนิงโย่วก้าวเดินอย่างคล่องแคล่ว ข้ามสิ่งกีดขวางและออกจากบ้านไป
ชีเยี่ยนจ้องคนในภาพ ขยายภาพแล้วดูซ้ำไปซ้ำมา จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุปอย่างหนึ่ง
นางมองเห็น
แต่เป็นไปได้อย่างไร
ชีเยี่ยนก้าวพรวดออกจากห้อง ตามภาพจากกล้องวงจรปิดไปถึงหน้าห้องฝั่งตรงข้าม แล้วยกมือผลัก ประตูก็เปิดออก
ในห้องนั่งเล่น คนหนึ่งนอนอยู่ อีกคนยืนอยู่ หญิงที่ยืนอยู่ดูไม่ประหลาดใจกับการมาของเขาเลย