“เฮ้! เดินหนีไปได้ไง! กลับมาเดี๋ยวนี้!”
อวิ๋นเช่อจะให้ตามใจมันได้อย่างไร กระทั่งรี่ตามไปทันที แล้วสูบกลืนพลังเซียนของมันต่อไป
แล้วฉากอันเต็มไปด้วยความบิดเบี้ยวแห่งโชคชะตาก็ปรากฏขึ้น
อวิ๋นเช่อผู้ควรถูกปีศาจแร่ตามล่าแท้ ๆ กลับรี่ไล่ตามปีศาจแร่แทน ทำเหล่าคนงานเหมืองรอบข้างมองด้วยความงงงวย
“นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน? ปีศาจแร่ผู้ทรงพลังขั้นเซียนชั้นเจ็ด กลับถูกคนกึ่งเซียนไล่ตี?”
“บีบข้าหน่อยสิ เฮ้ย ตาบอดนั่นเมื่อกี้มันเตะลูกอัณฑะปีศาจแร่เข้าไปหรือเปล่า!”
ปีศาจแร่ร้องลั่นด้วยความทุกข์ทรมาน แค้นเคืองที่ตนเกิดมามีขาไม่ครบอีกสองขา ระบำหนีไปทางรอยแยกอย่างสุดชีวิต เหงื่อเหม็นคาวปนเลือดสีดำแดงไหลย้อยตามผิวกาย เปื้อนเต็มไปหมดทั้งผนังหิน
ยิ่งไปกว่านั้น มันสำรวจได้ว่าพลังเซียนภายในร่างกำลังรั่วไหลหายไปอย่างรวดเร็วเห็นได้ด้วยตาเปล่า หากไม่รีบหนีให้พ้น วันนี้ชีวิตต้องสูญสลายณ ณ ที่นี้แน่นอน
อวิ๋นเช่อก้าวเท้าก้าวเงาอย่างรวดเร็ว ชั่ววูบเดียวก็รีดระยะห่างให้แคบลง หัตถ์ล่าพันภพไม่หยุดพัก ทีละหนึ่งสูบกลืนพลังเซียนไปสิบกว่าจุด ไม่นาน พลังเซียนของปีศาจแร่ก็เหลืออยู่บางเบาเพียงผิว
ปีศาจแร่ส่งเสียงคำรามต่ำด้วยความสิ้นหวัง หันกายอย่างรุนแรง พุ่งเข้าใส่อวิ๋นเช่อด้วยท่าทีตายเป็นตายกัน หมายมั่นแลกชีวิตเพื่อแลกโอกาสหายใจหนึ่งครั้ง
“เฮฮ่า ๆ ด้วยพลังเซียนเท่านี้ยังอยากต่อสู้อีกหรือ เจ้าไม่มีโอกาสแล้ว”
อวิ๋นเช่อเตรียมรับมือไว้แล้ว บิดกายหลบการพุ่งชก แล้วอาศัยจังหวะปล่อยหมัดฟาดเข้าที่อกปีศาจแร่เต็ม ๆ หัตถ์ล่าพันภพก็เริ่มทำงานในทันที
“ติ๊ง! จับได้สำเร็จ ขอแสดงความยินดี ได้รับพลังเซียน 31 จุด”