อวิ๋นเช่อเหลือบมองผู้แกล้งสามคนแวบหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความเย็นเยียบย้อนกระดูก
"บุญใหญ่? เมื่อไหร่แล้วที่ความชอบธรรมจะถึงคิวพวกเจ้าซึ่งสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูภายนอกจนกลายเป็นกบฏ มานิยามกัน?"
ติงเจี้ยนโบกหางปัดฝุ่น แสร้งท่าทีเสมือนผู้ทรงธรรม
"ผู้สวดสอดคล้องกับสวรรค์ย่อมเฟื่องฟู ผู้ขืนต่อต้านสวรรค์ย่อมพินาศ การสวดสอดคล้องตามเจตจำนงของสวรรค์และแผ่นดิน คือความชอบธรรมยิ่งใหญ่ที่สุด"
"บ้าอะไรนักหนา สวดสอดคล้องกับสวรรค์เชียว พวกเจ้าก็เพียงสวดสอดคล้องตามโลภะในใจตนเอง แล้วขายทั้งสวรรค์และแผ่นดินนี้ทิ้งเท่านั้น"
อวิ๋นเช่อยกวาดมือขึ้น เข็มแสงที่แข็งตัวจากไท่ซวีสามเส้นพุ่งตรงเข้ากลางคิ้วของทั้งสาม
"เมื่อพวกเจ้าส่งตัวมาเอง วันนี้ข้าจะจัดการกบฏพวกเจ้าซะก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
ทั้งสามมีการระวังตัวมาแต่แรก พร้อมกันปล่อยแสงทองบังกั้นเข็มแสงเอาไว้ ติงเจี้ยนหัวเราะเย้ย
"ตัวเองยังไม่รอดตัว แล้วยังกล้าพูดจาโอหัง วันนี้พวกเราจะปฏิบัติการแทนสวรรค์ ตัดหัวเจ้าไปส่งให้ประธานสภาหวังรับคุณูปการ!"
ทั้งสามพุ่งเข้าประชิด ตราประจำวิถีสวรรค์สามดวงปล่อยปะทะอวิ๋นเช่อพร้อมกัน ทั้งสามคือผู้เกรียงไกรผู้ถือครองที่นั่งในสภาวิถีสวรรค์โดยแท้ พื้นพลังล้วนอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวผู้เป็นเซียน แรงรุกที่รวมพลังกันยิ่งไม่ด้อยกว่าการรุมปะทะของประธานสภาทั้งสามนัก
อวิ๋นเช่อบัดนี้แขนขวาบาดเจ็บ ทำได้เพียงใช้มือซ้ายต้านศัตรู พลังเซียนไท่ซวีสีขาวบริสุทธิ์คลั่งขึ้นในฝ่ามือซ้าย แบกตราประจำสามดวงเอาไว้ได้อย่างห้ามใจ คลื่นพลังระเบิดกระจาย เขาฉวยแรงส่งกลับนี้ร่อนร่างถอยหนี แล้วกวาดสายตามองทั่วทั้งสมรภูมิ
เทพบรรพชนทั้งสิบได้เข้าปะทะพันธมิตรฝีมือเลิศที่หนิวหลงนำมาจนยับยั้งยืนหยุด หวังจงว่างจนถึงบัดนี้ยังยืนนิ่งอยู่กลางห้วงว่างไม่ขยับ ชัดว่ากำลังรอจังหวะคุมเชิงเขา
ประธานสภาคลุมเสื้อสีเงินกับเทพสงครามหลอมรวมต่อสู้กันสุดฝีมือไม่แพ้ชนะกัน เย่ชิงซวงและเล่อเจิ้งเซียงหลิงถูกประธานสภาคลุมเสื้อสีม่วงกักขังแน่นิ่ง ฉินอีชิงกับฉินเย่หลานก็ถูกประธานสภาคลุมเสื้อสีน้ำเงินฉุดรั้งไว้กับที่ ไม่มีทางหลุดพ้น