อวิ๋นเช่อไม่มีอารมณ์จะเสียเวลากับตัวตลกสองคนนี้ เพียงโบกมือเฉื่อยชา ไม่อยากเปลืองปากกับคนพ่ายแพ้สองคน เมื่อเหลือบมองทั้งสองเดินหนีไปอย่างหมดสภาพแล้ว จึงหันกลับเดินไปยังแท่นหิน หยิบผลจู่สีแดงที่เรืองแสงนวลนั้นขึ้นมา
ผลจู่ในมืออุ่นกล่อมกาย กลิ่นฤทธิ์ยาเข้มข้นไหลผ่านปลายนิ้วลึกเข้าไปในสายพลัง แม้แต่พลังวิญญาณรอบกายยังเริ่มครืนครั่นขึ้นมา เป็นแรงผลักดำทะลุผืนกระดาษบางที่กั้นเขาไว้หน้าขั้นสองแห่งการเปลี่ยนครั้งที่สี่
"เอาใหม่!" อวิ๋นเช่อตบศีรษะตัวเองหนึ่งครั้ง แล้ววางผลจู่ที่กำลังจะส่งเข้าปากไว้บนฝ่ามือ
"ด้วยมือปราบข้ามภพที่เปิดครบทุกด้านในตอนนี้ คงไม่จำเป็นต้องกลืนกินแล้วบ่มเพาะ หากดูดฤทธิ์ยาที่ซ่อนอยู่ข้างในออกมาโดยตรงจะยังไม่เร็วกว่าหรอก"
เสียงคำพูดเพิ่งจางหาย แรงดูดหนึ่งก็ผุดขึ้นจากฝ่ามือของอวิ๋นเช่อ ฤทธิ์ยาสีทองนวลถูกฉีกออกมาจากผลจู่ไม่ขาดสาย ไหลผ่านฝ่ามือแทรกซึมเข้าสายพลังของเขา ผลจู่หดตัวลงจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ชั่วขณะนั้นก็กลายเป็นเปลือกแห้งชิ้นหนึ่ง ร่วงหล่นลงสู่ดิน
"ติ๊ง! ดูดฤทธิ์สำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับพลังเซียน 100,000 หน่วย"
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ภูมิแหกขีดจำกัด ปัจจุบันคือขั้นเซียน เปลี่ยนครั้งที่สี่ ชั้นที่สอง"
"ฮ่าฮ่า ได้ผลจริง ๆ ช่วงนี้ชิงเซียนยาและผลเซียนมาไม่น้อย ไม่เช่นนั้นให้อาบซับให้ทั่วตอนนี้เลยดีกว่า"
อวิ๋นเช่อคิดเมื่อไรทำเมื่อนั้น หาถ้ำหนึ่ง นำเซียนยาและผลเซียนทั้งหมดในแหวนมิติออกมากองรวยริน แล้วรื้อระลอกมือปราบข้ามภพเพื่อดูดฤทธิ์ทันที