จินซานเหย่พูดจบ พลังเซียนรอบกายพุ่งทะยานขึ้นฉับพลัน แสงเซียนสีทองแผ่กระจายออกมา ย้อมสีเนินภูเขาเกือบครึ่งลูกให้กลายเป็นสีแดงทอง
ปลายนิ้วของเขาหลอมรวมเป็นกระบี่เซียนสีทองยาวสามนิ้ว พุ่งขึ้นจากอากาศตรงเสียบเข้าหาหลินตัว กระบี่เซียนฝ่าอากาศพร้อมเสียงหวีดแหลมคม ความเร็วเร็วจนเหลือไว้เพียงเงาทองจาง ๆ เพียงเส้นเดียว
หลินตัวยังยืนก้ำกึ่งไม่ขยับ สองมือร่ายผนึกอย่างรวดเร็วหน้าอก รอบกายเกิดภาพเงาหมัดซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ทุกเงาหมัดห่อหุ้มด้วยพลังปฐพีหนักอึ้ง พุ่งเข้าปะทะกับกระบี่เซียนสีทองโดยตรง
"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง" เสียงดังกังวานแหลมระเบิดต่อเนื่อง กระบี่เซียนสีทองถูกเงาหมัดกระแทกจนสั่นสะท้านไม่หยุด แม้แต่จะรุกคืบไปได้อีกครึ่งนิ้วก็ไม่สำเร็จ
ชุยซื่อเจี๋ยมองสงครามที่ตึงเครียดต่อหน้า สายตาค่อย ๆ แอบเหลือบไปที่ยาวิเศษแห่งโลกที่งอกอยู่ในหลุมดิน ใคร่ฉวยจังหวะที่จินซานเหย่รุมรัดหลินตัวอยู่ แอบย่องก้าวไปทางยาวิเศษนั้นทีละก้าว
พอกำลังจะยื่นมือไปคว้า ดาบยาวในมือหร่วนเฉ่าเฉ่าฟันออกมาเป็นคมน้ำสยองขวัญทันที แทบจะตัดมือที่ส่งไปหายาวิเศษของอีกฝ่ายขาดคอ
"ชุยซื่อเจี๋ย ถ้ามือเจ้าไม่อยากมีไว้อีกต่อไป ข้าเต็มใจช่วยตัดมันทิ้งให้"
ใบหน้าชุยซื่อเจี๋ยมืดครึ้ม กำลังจะสบประมาทด่าออกมา กลับเห็นกู่เต้าชางยิ้มเจ้าเล่ห์แอบย่องมาด้านหลังหร่วนเฉ่าเฉ่า ลอบโจมตีอย่างรวดเร็ว
"หญิงเหม็น! แค้นเกลียดเจ้ามานานแล้ว ตายซะ!"
หลินตัวที่อยู่ไม่ไกลใบหน้าเย็นลงทันที อยากเข้าไปช่วยเหลือ แต่ถูกซ่งอวี่เหนียน เซียนแท้เจ็ดเทียนแห่งสำนักเซียนอันหุน เข้าขวางเอาไว้
"ศิษย์พี่ใหญ่หลินกำลังจะไปไหนนะ! ให้ข้าเล่นด้วยสักหน่อยเถิด!"