พูดพลาง ร่างนั้นก็ลงมืออีกครั้ง ครานี้ การโจมตีของเขายิ่งดุดันขึ้น นับไม่ถ้วนของพลังงานมืดกลายเป็นดาบแหลม ยิงตรงมาทางอวิ๋นเช่อทั้งสามคน
อวิ๋นเช่อแววตาไม่เปลี่ยน มือซ้ายจูงเสี่ยวเสวี่ย มือขวาชี้นิ้วเป็นดาบ ปลายนิ้วแสงเทพพวยพุ่งไม่หยุด กวาดลงเบา ๆ ฉับหนึ่ง
ชั่วพริบตา กระบี่ปราณสีทองอร่ามตาพร่างพรายปรากฏกลางอากาศ ราวกับธารแสงที่ทอดขวางฟ้าดิน เปี่ยมด้วยความแหลมคมไร้เทียมทานและพลังเทพมหาศาล บดขยี้ดาบพลังงานมืดที่โจมตีเข้ามาจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ
กระบี่ปราณฤทธิ์ไม่ลด กวาดตรงเข้าใส่ร่างชุดคลุมดำ สิ่งใดที่ผ่าน ล้วนฉีกกระชากกระทั่งมวลพลังมืดทึบทึมโดยรอบให้แหวกเป็นแนวสุญญากาศชัดเจน
"นี่...นี่มันพลังอะไร!"
ร่างชุดคลุมดำรูม่านตาหรี่ลงทันใด ชัดเจนว่าคาดไม่ถึงว่าการโต้กลับของอวิ๋นเช่อจะรวดเร็วปานสายฟ้าและบ้าระห่ำถึงเพียงนี้ เขาโผถอยหลังไปอย่างแรง พร้อมกับสองมือประสานอาคม เบื้องหน้าก่อเกิดเป็นโล่ยักษ์ที่รวมตัวจากพลังงานมืด หมายจะต้านทานกระบี่ทำลายล้างฟ้าทำลายดินนี้
ทว่า กระบี่ปราณสีทองทิ่มทะลุโล่มืดอย่างง่ายดายราวกับหั่นเต้าหู้ ความเร็วไม่ลดแม้แต่น้อย ตัดเข้าหาหน้าอกของร่างชุดคลุมดำ
ร่างชุดคลุมดำส่งเสียงคำรามทั้งตกใจและโกรธแค้น ร่างบิดเบี้ยวไปในช่วงเสี้ยววินาทีคับขัน หวุดหวิดหลบจุดสำคัญได้ ทว่าต้นแขนซ้ายยังถูกกระบี่ปราณเชือดผ่าน แขนเสื้อคลุมดำสลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา เผยให้เห็นแขนท่อนหนึ่งขาวซีดแห้งลีบ มีไอหมอกดำละอองบางลอยคลุ้งอยู่บนนั้น บาดเจ็บไม่น้อยเห็นได้ชัด
"ฝีมืออยู่บ้างเหมือนกัน แต่ว่า เกมก็จบเพียงเท่านี้"