เมื่อเสียงคำรามดับลง บึ้งลึกแห่งทะเลเมฆก็ดังขึ้นด้วยเสียงคำรามของมังกรที่ดังกึกก้องจนแทบหูหนวก เงามังกรสีทองนับพันนับหมื่นพุ่งทะยานขึ้นจากใต้ทะเลเมฆ แผ่ปีกกางเขี้ยวโอบรัดด้วยกระบี่พลังสีนิลเข้ม พุ่งตรงมายังอวิ๋นเช่อตามแนวของกระบี่ที่ขาดสอง ไอพลังมังกรคลุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า บีบให้แผ่นฟ้าทั้งมณฑลต่ำลงอีกหลายส่วน
บรรดาผู้บำเพ็ญแห่งสมาคมเก้าเซียนเบื้องล่างเห็นดังนั้น ต่างตื่นเต้นตะโกนก้องขึ้นพร้อมกัน ทั้งชีวิตนี่ยังไม่เคยเห็นหลินฟานใช้วิชาเซียนสุดยอดประจำตัวที่ซุกซ่อนไว้เช่นนี้ ต่างรู้สึกว่าความอลังการของมังกรนับหมื่นที่พุ่งออกพร้อมกันนี้ ย่อมเพียงพอที่จะบดอวิ๋นเช่อให้กลายเป็นธุลี
เผชิญหน้ากับมหาบูรณมังกรนับหมื่นที่พุ่งเข้ามา ดวงตาของอวิ๋นเช่อยังคงไร้ความปั่นป่วนแม้แต่น้อย เขายกดาบสลายเซียนขวางไว้เบื้องหน้า พลังดวงอาทิตย์ดวงจันทร์และดวงดาราทั่วร่างระเบิดออกอย่างกึกก้อง เม็ดพลังเซียนสีแดงชาดคลุ้งไหลขึ้นตามลำดาบ ก่อตัวขึ้นเป็นโล่พลังดาราโปร่งแสงเบื้องหน้าเขา
มังกรนับหมื่นปะทะเข้ากับโล่พลังดารา เสียงระเบิดรุนแรงดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย จนแรงสั่นสะเทือนทำให้อวิ๋นเช่อเองก็ลอยถอยหลังไปสิบกว่าก้าว เนื้อที่ใต้ฝ่าเท้าระเบิดกลายเป็นความโกลาหลทั้งผืน
ควันมังกรจางหายไป อวิ๋นเช่อมองดูเงามังกรที่ยังพุ่งเข้ามาไม่หยุดเบื้องหน้าอย่างแน่นหนา ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นเป็นเส้นโค้งเยือกเย็น
"แค่นี้เองก็อวดอ้างว่ามหาบูรณมังกรคุมกระบี่ได้เชียวหรือ"
"มหาสรรสร้างแห่งวิบากว้างทุกดาบ — ฟันระลอกคุมมังกร!"
เสียงพูดจบลง ดาบสลายเซียนในมืออวิ๋นเช่อหมุนเป็นดอกดาบ เม็ดพลังเซียนสีแดงชาดทั้งปวงรอบกายหลอมรวมเข้าที่ปลายดาบ แล้วฟันออกไปตรง ๆ เพียงหนึ่งเดียว แสงดาบสีนิลยักษ์ตัดผ่านแผ่นฟ้าทั้งมณฑล ฟันลงอย่างบรรลัยตามแรงมาของมังกรนับหมื่น