หวงฝู่ซานซานก้าวไปข้างหน้า พลางกล่าวอย่างเคารพว่า "ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ท่านผู้นี้คืออวิ๋นเช่อ เขาต้องการตามหาหญ้าเทียนซินเทียนเมี่ยน ไม่ทราบว่าสภาผู้อาวุโสของเรามีสิ่งนี้หรือไม่"
ผู้อาวุโสหลายคนได้ยินดังนั้น ต่างก็หันไปมองอวิ๋นเช่อ แววตาฉายแววพินิจพิจารณา
ผู้อาวุโสคนหนึ่งค่อย ๆ เอ่ยปากว่า "บังเอิญจริง ข้ามีหญ้าเทียนซินเทียนเมี่ยนพอดี แต่ว่า สิ่งนี้ล้ำค่ายิ่งนัก ไม่ทราบว่าเจ้าจะใช้สิ่งใดมาแลกเปลี่ยนกับข้า"
อวิ๋นเช่อยิ้มบาง ๆ หยิบโอสถเม็ดหนึ่งที่เปล่งรัศมีสีชมพูอ่อนออกมาจากมิติจัดเก็บ พลางกล่าวว่า "นี่คือโอสถระดับแปด นามว่ายาโอวีกาน"
"เมื่อเสพโอสถนี้เข้าสู่สภาวะทิ่มแทงทะลวงสรรพสิ่งได้ชั่วขณะหนึ่ง นอกจากจะทรงพลังและสุขสมอย่างยิ่ง ทั้งยังเพิ่มประสิทธิภาพการเร่งรุดฝึกฝนในสภาวะรู้แจ้งอีกสามเท่าแล้ว ยังมีสรรพคุณในการขับสิ่งลบ ปัจจัยด้านลบ สารพิษในร่าง และการบาดเจ็บภายในทุกรูปแบบอีกด้วย"
บรรดายอดฝีมือที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ฟัง ต่างพากันมีสีหน้าประหลาดพิกล ยอดฝีมือหญิงหลายคนที่ซ่อนใบหน้าอยู่ใต้หน้ากากถึงกับหน้าแดง อดไม่ได้ที่จะค้อนขวับใส่อวิ๋นเช่อ
หลังจากเงียบงันไปชั่วครู่ ยอดฝีมือคนก่อนที่บอกว่ามีหญ้าเทียนซินเทียนเมี่ยนก็ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะหิน แล้วโพล่งออกมาเป็นวรรคเป็นเวร
"นี่นี่นี่... โอสถเชี่ยอะไรนี่ ช่างหยาบคายสิ้นดี ดูไม่ได้เลย ข้าขอแลก"
อวิ๋นเช่อมีรอยยิ้มที่มุมปาก ภายใต้สายตาประหลาดของทุกคน ผู้อาวุโสท่านนั้นรีบส่งหญ้าเทียนซินเทียนเมี่ยนให้อย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าอวิ๋นเช่อจะเปลี่ยนใจ