อวิ๋นเช่อมองไปตามเสียง แววตาฉายความประหลาดใจวาบหนึ่ง
เขารู้จักคนผู้นี้ หนึ่งในผู้เล่นสิบอันดับแรก ชื่อว่าเลี่ยวซี เป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ด้านการล่าสุสาน ฝีมือไม่ธรรมดา
อวิ๋นเช่อเอ่ยว่า "เราก็เคยร่วมสุสานกันมา นับว่าเป็นเพื่อนร่วมทีม แต่ท่านกลับใช้ไอเทมโจมตีวิญญาณใส่ข้า ใจไม้ได้สอยเลยนะ! เสียดายเพียงสมบัติที่ทำร้ายได้แต่จิตวิญญาณขั้นสูงสุด ยังไม่อาจเจาะทะลุความแข็งแกร่งทางจิตของข้าในตอนนี้ได้"
ดูเหมือนเลี่ยวซีจะมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อฟังคำพูดของอวิ๋นเช่อให้จบ จากนั้นก็สิ้นเสียงลมปราณ ดับสนิท
อวิ๋นเช่อรู้ทันความคิดของอีกฝ่าย หากใช้สมบัติพิเศษล้ำค่านั่นสังหารเขาได้ ก็จะต้องได้รับค่าประสบการณ์มหาศาลอย่างแน่นอน
น่าเสียดาย พวกเขาประเมินฝีมือของเขาต่ำไป แถมยังไม่ได้สืบตัวตนของเขาให้แน่ชัด
หากรู้ว่าเขาคืออ๋องผู้พิทักษ์แคว้นแห่งจักรวรรดิชิงเชวี่ยที่แม้แต่ขั้นจักรพรรดิยังอาจพ่าย ก็คงไม่บุ่มบ่ามเช่นนี้
เย่ชิงซวงก้าวขึ้นเวที สีหน้าเคร่งขรึม กล่าวว่า "มีใครก็ยกศพมันออกไปที"
กว่าที่ร่างของเลี่ยวซีจะถูกเคลื่อนย้ายไป ผู้คนในเหตุการณ์จึงเริ่มส่งเสียงสูดลมหายใจอย่างตื่นตะลึง
"ให้ตายเถอะ น่ากลัวเกินไปแล้ว! กระบี่สายฟ้าที่ทรงพลังขนาดนั้น กลับทำอะไรเส้นผมของท่านอธิการบดีไม่ได้เลยสักเส้น!"
"ใช่เลย ที่สำคัญคือเขาหาตัวคนลอบโจมตีพบในพริบตา แล้วยังใช้ท่าที่รุนแรงกว่าเข้าใส่อีก"