อวิ๋นเช่อก้าวเท้าออกไปเพียงก้าวเดียว ก็ปรากฏตัวตรงหน้า หวังอวิ๋นเซิน ทันใดนั้นกระบี่หิมะในมือก็ฟาดฟันลงมาตรง ๆ พร้อมพลังอันมิอาจต้านทาน
"กฎแห่งกระบี่ กระบี่แกร่งประหารสิ้น!"
กระบี่แกร่งประหารสิ้น เป็นกฎที่แปรเปลี่ยนตามสภาวะจิตใจของผู้ใช้ ยิ่งผู้ใช้มีพลังต่อรองและความมั่นใจมากเท่าไร อานุภาพที่ปลดปล่อยก็ยิ่งร้ายกาจขึ้นเท่านั้น
"นี่มัน... มันร้ายกาจปานนี้ได้อย่างไร?"
หวังอวิ๋นเซินมองดูฟันดาบที่ราวกับผ่าฟ้าดินตรงหน้า ตกใจจนต้องรีบเรียกบัลลังก์กับวิญญาณพิทักษ์ออกมา
น่าเสียดาย กระบี่แกร่งประหารสิ้นได้ชื่อว่าสังหารทุกสิ่งได้ เมื่อรวมกับปราณข่มของอวิ๋นเช่อในตอนนี้ และอาวุธระดับสูงยิ่งยวดอย่างกระบี่หิมะพันวา ก็ไม่มีทางที่บัลลังก์กับวิญญาณพิทักษ์จะต้านทานได้
เพียงชั่วพริบตา อาณาจักรจักรพรรดิของหวังอวิ๋นเซินก็แตกสลาย บัลลังก์แยกออกเป็นสองส่วน เกราะวิญญาณถูกบังคับให้สลายไป กระบี่น่าสะพรึงกลัวฟาดเข้าที่กลางหน้าผากของเป้าหมาย ผ่าร่างเป็นสองซีก
"อ๊าก! ไอ้สารเลวเวรตะไล ข้าจำเจ้าได้แล้ว!"
อวิ๋นเช่อเบะปาก คนใหญ่คนโตซึ่งครองแผ่นดินในแดนสวรรค์ ล้วนมีวิชาชุบชีวิตหนีตายมากมายนัก
เขาไม่รอช้า ก้าวย่างท่วงท่าย่างก้าวแดนทิพย์อนธการ พุ่งสู่ตรงหน้าหนาหลานเจี๋ยเต๋อและเกาชิว แล้วฟันดาบสองครั้งด้วยวิธีการเดียวกัน
เพียงแต่กระบี่ทั้งสองครั้งนี้ อวิ๋นเช่อใช้ทักษะการต่อสู้ประกอบ อานุภาพน่าสะพรึงกลัวจึงทวีคูณถึงเก้าเท่า ทำให้ทั้งสองตกใจจนปอดแทบแตก