ในเวลานี้ ณ ยอดสูงสุดของภูเขาต้องห้าม แม้จะเป็นภูเขาที่ปีนป่ายได้ยากเย็นเพียงใด ก็ยังคงมีผู้ใช้เล่ห์กลอันวิปริตต่าง ๆ ฝ่าฟันขึ้นไปโดยไม่หยุดยั้ง
เทวผลจื่ออวิ๋นนั้นหายากยิ่งนัก ต่อให้มีโอกาสเพียงหนึ่งในหมื่นพันที่จะได้ครอบครอง พวกเขาก็จะไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด
"เกือบแล้ว เหลืออีกไม่ถึงร้อยจั้ว เทวผลจื่ออวิ๋นจะเป็นของข้า"
ชายชราคลุมฉลององดำร่างผอมแห้งแววตาดุร้ายเย็นชา กำลังปีนไต่แนวผาชันด้วยแขนขาทั้งสี่ ปลายนิ้วของเขาระอุด้วยแสงเขียวหม่น ทุกครั้งที่กระแทกลงก็จมลึกเข้าไปในหินแข็งกระด้างได้อย่างง่ายดาย เห็นได้ชัดว่าเขาบำเพ็ญเพียรวิชากรงเล็บสายมารพิษภัยสักวิชา
ระหว่างปีน เขาจ้องมองเทวผลจื่ออวิ๋นที่ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเบื้องบนอย่างละโมบ มุมปากแย้มออกโดยไม่รู้ตัว เผยให้เห็นฟันเหลืองคล้ำเต็มปาก
เขาสัมผัสได้ว่า กลิ่นหอมล่อใจที่แผ่ออกจากเทวผลนั้นแทบจะกลืนกินเหตุผลของเขาลงไป เพียงได้มันมาครอบครอง คอขวดที่รบกวนเขามานานปีบางทีอาจฝ่าฟันได้ในครั้งเดียว ถึงวันนั้น เหล่าสรรพชีวิตที่เคยเหยียดหยามเขาในวันวานย่อมต้องคลานอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาทั้งหมด
ไม่ไกลจากตัวเขาด้านล่าง ชายร่างกำยำผู้สวมเกราะสีเลือดและถือโล่ยักษ์ กำลังรุกไต่ขึ้นไปด้วยวิธีอันดุร้ายเด็ดขาด
ทุกย่างก้าวที่เหยียบลง แนวผาทั้งส่วนต่างสั่นสะเทือนเล็กน้อย เศษหินหลวม ๆ ร่วงลงมาเป็นระยะ ลมหายใจของเขาหนักหน่วง เส้นเลือดที่หน้าผากพองตุ๋ง เห็นได้ชัดว่าการกดขี่พลังเทพเพื่อปีนไต่นี้ยังผลาญเขาอย่างหนัก แต่แสงไฟในดวงตาของเขากลับสว่างจ้าขึ้นเรื่อย ๆ
เขาคือประมุขแห่งราชอาณาจักรเทพที่มีชื่อเสียงพอสมควร เพื่อแสวงหาโอกาสฝ่าฟันสู่ขั้นเทพสวรรค์ ครั้งนี้เขาแทบเสี่ยงชะตาทั้งชีวิต เอาทรัพย์สะสมเกือบทั้งหมดของราชอาณาจักรมาแลกกับสิทธิ์เข้าสู่มหาลาภาเขตวันฝ่า เทวผลจื่ออวิ๋นคือความหวังเดียวของเขา ห้ามผู้ใดแตะต้องเด็ดขาด