เย่ว์ซานเหย่เบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เจินเจี้ยนก็มีสีหน้าตกตะลึง ดาบยาวในมือแทบจะร่วงหล่น นิ่งงันไปครู่หนึ่งกว่าจะตั้งสติได้
เขาพึมพำว่า "เกียรติยศนี่ ช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ!"
ผู้แข็งแกร่งคนอื่น ๆ ยิ่งแตกตื่น การหารือและการถกเถียงดังระงม
"เจ้านี่มันเป็นใครกันแน่ พูดประโยคเดียวก็ทำให้หน้ากากอสูรนั้นปรากฏตัวแล้ว"
"ข้าว่าไม่น่าจะเพราะคำพูดของเจ้านี่หรอก พวกเจ้าว่า มันจะเป็นเรื่องบังเอิญไหม!"
"บังเอิญ? ลองหาบังเอิญมาให้ข้าดูสักครั้งสิ?"
หวงฝู่ซานซานตั้งสติได้ นางจ้องมองอวิ๋นเช่ออย่างเหม่อลอย เปี่ยมด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ
ส่วนอวิ๋นเช่อกลับสงบนิ่ง ในใจแอบยินดี "หน้าตาที่อยู่ยงคงกระพันนี่ ใช้ดีจริง ๆ! ยังต้องสะสมแต้มหน้าตาต่อไปอีก"
หน้ากากอสูรสิ้นสุดอาการมึนงง มันคำรามลั่น พลังอสูรในร่างปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับต้องการโจมตี
"ไอ้หนู ถึงเจ้าจะพาข้าออกมาได้ก็เถอะ วันนี้พวกเจ้าอย่าหวังว่าจะมีใครรอดไปได้!"
หน้ากากอสูรกล่าวอย่างดุร้าย ขณะนั้น มันกลับครอบครองพลังขั้นนักบุญชั่วคราว มุ่งเข้าหาอวิ๋นเช่อเพื่อสังหาร
"พอได้แล้ว ละครของเจ้าก็ควรจบ หายไปซะ!"
อวิ๋นเช่อกล่าว ดาบเชียนจ้านเสวี่ยสีขาวปรากฏในมือ ฟันคมดาบน้ำแข็งเฉียบออกไปอย่างรวดเร็วยิ่ง
ฉัวะ! คมดาบผ่าหน้ากากอสูรเป็นสองซีกกลางลำดับ กลายเป็นน้ำแข็งในพริบตา ร่วงกระแทกพื้น แตกเป็นเศษน้ำแข็งเต็มพื้น
"ติ๊ง! สังหารหน้ากากอสูรขั้นนักบุญ ค่าประสบการณ์ +21 ล้าน"