อวิ๋นเช่อไม่ได้รบกวนเหล่าอัจฉริยะนักวิจัยที่เริ่มก้มหน้ามุ่งศึกษากัน จึงเดินออกจากห้องวิจัยพร้อมกับซูไป๋โม่
"แล้วกัน หากครั้งนี้วิจัยอาวุธใหม่สำเร็จ ข้าจะให้ความรู้ด้านอาถรรพ์ที่ทรงพลังยิ่งขึ้นต่อไป ยังไงก็ตาม เหล่าปีศาจที่หลั่งไหลเข้ามายังโลกเหล่านี้เป็นเพียงปีศาจทารกที่เพิ่งเกิดเท่านั้น ส่วนปีศาจตัวจริงที่เลือกกลืนกินมนุษย์คงไม่ต้องรอนานก็จะปรากฏตัว"
ซูไป๋โม่กับม่อหน่าพอได้ยินถ้อยคำของอวิ๋นเช่อ สีหน้าต่างๆ ก็ซีดเผือดลง แม้ทั้งสองจะเคยคาดการณ์ไว้นานแล้ว แต่เมื่อได้รับการยืนยันขึ้นจริง ในใจก็ยังคงสั่นคลอน
"ท่านอวิ๋น พวกเรา......จะรอดชีวิตกันจริงหรือ" ซูไป๋โม่ถามออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
อวิ๋นเช่อกล่าวเสียงหนักแน่นว่า "จะรอด อย่าลืมว่านอกจากอาวุธแล้ว ตัวพวกเจ้าเองก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ผ่านโอกาสแห่งการชำระล้างจากการสังหารปีศาจ เมื่ออาวุธชุดแรกวิจัยสำเร็จ การคว้าการชำระล้างครั้งแรกก็ไม่น่าจะยากเกินไป"
แต่แล้ว ทันทีที่ถ้อยคำของอวิ๋นเช่อจบลง ทั้งแผ่นดินและฟ้าก็สะเทือนสะบัดรุนแรง จากนั้นเสียงระเบิดดังกึกก้องถึงกับดังขึ้นมา ราวกับว่าฟากฟ้าถูกฉีกออกเป็นหลุมพรางใหญ่โต
ไม่นานนัก นายทหารฝ่ายสื่อสารก็รายงานด้วยใบหน้าซีดขาด "ประมุขใหญ่ ม่านพลังกั้นเหนือฟ้ามหาวิทยาลัยหลงหัวแตกสลายจนหมดสิ้นแล้ว ที่นั่นปรากฏกระถางเครื่องเคลือบยักษ์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 300 เมตร เหล่าหนอนมารไม่ต่ำกว่าปีศาจขั้นที่ 2 นับไม่ถ้วนกำลังคลานออกมา"
"เจ้าพูดอะไรนะ มหาวิทยาลัยหลงหัว!" สีหน้าซูไป๋โม่เปลี่ยนไปทันที กระชับหมัดแน่นแล้วกัดฟันกล่าว "กลับเป็นที่นั่นซะได้ คราวนี้ยุ่งยากแน่แล้ว"
อวิ๋นเช่อถามว่า "ท่านชู ที่มหาวิทยาลัยหลงหัวนี้มีเบื้องหลังอย่างไรหรือ"