ใบหน้าของจี้เป่ย์แสดงความเหยียดหยามออกมาเล็กน้อย ความเหนือกว่าของผู้เป็นเซียนเหนือพวกมนุษย์ธรรมดาถูกสลักลึกอยู่ในกระดูกสันหลังของเขา ต่อหน้าการโจมตียามบ้าคลั่งของอวิ๋นเช่อ เขาเพียงยกฝ่ามือขึ้นเบา ๆ ก็รับพลังหนึ่งประบาดที่เททั้งชีวิตมาลงได้อย่างมั่นคง
แต่วินาทีถัดมา สีหน้าเย็นชาของเขาก็หยุดค้าง เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่า ในพลังฝ่ามือที่ดูไร้พิษภัยนั้น แฝงพลังหยิ่งผยองที่สามารถฉีกขาดเซียนกับเซียนหยวนของผู้เป็นเซียนได้ มันพุ่งทะยานขึ้นตลอดแนวจากอุ้งฝ่ามือ จนกระทั่งพลังเซียนแห่งวิถีสวรรค์ของเขาเองยังถูกซัดจนคลื่นกระเพื่อม
"น่าสนใจอยู่หรอกนะ หาแทบไม่ยากเลยว่าทำไมเจ้าถึงก้าวมาได้ไกลถึงขั้นนี้" จี้เป่ย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลังในมือทวีความหนักหน่วงขึ้นทันที "แต่น่าเสียดาย เจ้าถูกเจตจำนงแห่งฟ้าดินกดขี่ ชั่วนิรันดร์ไม่อาจก้าวข้ามสู่ขั้นเซียนได้ แม้จะหวังพึ่งวิถีปลายทางอันบิดเบี้ยวจนครอบครองพลังเซียนหยวนได้ มันก็เป็นเพียงความบ้าคลั่งไร้สาระเท่านั้น"
พลังหยิ่งผยองของเซียนย้อนกลับมาบีบอัดตามกระแสลมฝ่ามือ อวิ๋นเช่อรู้สึกเหมือนชีพจรทั่วร่างกำลังถูกบี้จนแหลกลาญ ทั้งตัวถูกกระแทกจนปลิวถอยหลังอีกครั้ง ทุกก้าวที่ถอย กำแพงเมืองใต้เท้าก็แตกร้าวแตกสลายเป็นเนื้อเดียวกัน
ติงเจี้ยนที่มองเหตุการณ์อยู่ข้าง ๆ กล้าหาญขึ้นมาในทันที ตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง "อำนาจอันสูงส่งของท่านจี้เป่ย์กลบแผ่นดิน! อวิ๋นเช่อคนนี้วันนี้ต้องตายแน่นอน!"
จี้เป่ย์ขี้เกียจเอ่ยปากตอบคำประจบประแจงของติงเจี้ยน สายตาของเขาตรึงอยู่ที่ตัวอวิ๋นเช่อไม่ห่าง ปลายนิ้วรวบรวมพลังเซียนแห่งวิถีสวรรค์ที่สามารถลบล้างเทพวิญญาณของคู่ต่อสู้ได้ทั้งสิ้น