คำของปฐมจอมทั้งสามยังไม่ทันจางหาย วิญญาณเทพก็พุ่งออกมานำหน้า ภาพเงินวิญญาณสามดวงแน่นหนาดุจของจริง แผ่แรงกดดันเจาะทะลุฟ้านภา พุ่งตรงเข้าหาอวิ๋นเช่อ
วิญญาณเทพของพวกมันถูกหลอมสร้างใหม่ ไม่เพียงแกร่งกว่าวิญญาณเทพธิดาปฐมภูมิทั่วไปหลายเท่า ยังประสานพิษมืดที่กดขี่วิญญาณโดยเฉพาะ เพียงแค่แตะฟาด ก็จะซึมผ่านวิญญาณเข้าสู่ทะเลจิต ทำให้ผู้แข็งแกร่งปฐมภูมิพังทลายได้ในพริบตา
อวิ๋นเช่อระวังตัวมานาน พลังเทพสีเทาทองทอเป็นกำแพงกั้นหลายชั้นรอบทะเลจิต ขณะเดียวกันกับที่ปลุกพลังแห่งสะบาทูรกาล เงาราวด้ามดาบนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากตัวสะบา ฟันตรงเข้าหาเงาวิญญาณทั้งสาม
เงาราวปะทะกับเงาวิญญาณ ระเบิดเป็นแสงวิญญาณเต็มฟ้า กลิ่นเหม็นคาวฉีดกระจาย แม้แต่อวกาศโดยรอบก็ถูกกัดกร่อนจนเต็มไปด้วยรูเล็กเลื่อยลอย
"มีฝีมืออยู่บ้าง"
เงาวิญญาณของปฐมจอมเสินอู่ทะยานท่ามกลางแสงราว สองมือร่ายอาคมรวดเร็ว หมอกลมากมายคลั่งไคล้คลุกคลี คลุมทั้งนครหลวงไว้ภายในพริบตา
"สะบาทูรกาลของเจ้าแกร่งเพียงใด หากหาตำแหน่งของเราไม่พบ ก็เป็นอันใดมิได้"
ท่ามกลางหมอกลั่น แรงกดดันของปฐมจอมดังมาจากทุกทิศทาง อวิ๋นเช่อหลับตาลง ญาณเทพแผ่ไปตามพื้นดิน ทันทีที่ล็อกเป้าหมายอากาศสามสายที่กำลังเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว
เขาชูมือกวาดหนึ่งครั้ง สะบาทูรกาลทุบลงด้านซ้ายอย่างหนักหน่วง ทุบเข้ากลางเงาวิญญาณของปฐมจอมมาร กระแทกเงาวิญญาณนั้นกระเด็นไปกว่าสิบกว่าจาง แสงวิญญาณยังหม่นหมองลงหลายส่วน
"เจ้าหนูนี่ ประสาทสัมผัสดีนักหนา"
ปฐมจอมมารโมโหจนหัวเราะขึ้ง พลังมารสีแดงเพลิงระเบิดออกทันที ฉีกหมอกที่คลุมร่างจนขาดเป็นแผล เงาวิญญาณทั้งองค์กลายเป็นดาบมารยักษ์ พร้อมพลังสังหารไร้เทียมทาน แทงตรงหน้าอกอวิ๋นเช่อ