อวิ๋นจิ้นยิ้มเล็กน้อย กล่าวว่า "ด้วยอารมณ์ของอวิ๋นเช่อ เพื่อช่วยเหลือสหาย เขาจำต้องใช้ 'มือทิพย์' ระดับมหาวิถีคลี่คลายหน้ากากทั้งหมดออกจากผู้ถือครอง ส่วนหน้ากากบาปทั้งเจ็ดที่ถูกคลี่คลายออกมา ข้ามีวิธีที่จะทำมาเป็นของตนเองไม่สิ้นสุด เช่น สมบัติพิเศษ 'ถุงกุ้ยซวี'"
ว่าแล้วเขาก็ยืดฝ่ามือออกไปยังส่วนลึกของกู้ถิงที่กำลังก่อสร้าง โบกมือดึงดูดเพียงครั้งเดียว ถุงกุ้ยซวีที่เขาซ่อนไว้ในคลังสมบัติก็กลายเป็นแสงพุ่งมา ตกลงอยู่ในอ้อมแขน
"ของนี้แม้จะเป็นสมบัติใช้ครั้งเดียว แต่สามารถรวบรวมสิ่งของที่ไม่ได้ผูกกับวิญญาณเข้าไปภายในตามใจข้า ใช้แย่งชิงหน้ากากบาปทั้งเจ็ด ยิ่งเหมาะสมที่สุด"
เย่จื่อหลงไตร่ตรองเพียงครู่ กล่าวว่า "แต่ตามที่ข้าทราบ รวมอวิ๋นเช่อด้วยก็มีผู้สืบทอดหน้ากากปรากฏขึ้นเพียงหกคน หน้ากากราคีหัศจรรย์ยังไม่มีข่าวคราวเลย"
อวิ๋นจิ้นกล่าว "วางใจเถิด ข้าค้นพบหน้ากากราคีหัศจรรย์มานานแล้ว รอเวลาสะดวกไปกวาดล้างเสียเพียงเท่านี้ แย่งหน้ากากมาโดยตรงก็จบ"
ฉินเคออีและคนอื่นๆ ฟังแล้วพยักหน้า แต่แล้วก็พลันนึกอะไรขึ้นได้ เอ่ยถาม
"แล้วพวกเฒ่าชราเหล่านั้นในมณฑลลับกู้ถิง ย่อมไม่มองดูอวิ๋นเช่อฝ่าฝืนขึ้นอย่างเฉยเมยแน่ อีกไม่นานจะร่วมมือกันมาล้อมสังหารเขา พวกเราจะได้ทำอะไรในจังหวะนี้หรือไม่?"
อวิ๋นจิ้นยกมือลูบไล้ตราชะตาบนฝ่ามือ แววตาสาดประกายเย็นเยียบ
"ปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันไปเถิด พวกเราเพียงนั่งเก็บกำไรจากความบาดหมาง พวกเฒ่าชรานั้นยึดกฎเกณฑ์มาหลายหมื่นปี ก็ควรถูกคลื่นซัดตายบนหาดทรายเสียที บัดนี้อวิ๋นเช่อทำลายกุญแจพันธนาการ เท่ากับช่วยพวกเราขุดเอาหินกั้นทางเหล่านี้ออกไปก่อน เมื่อพวกมันต่อสู้จนสองฝ่าเจ็บตัวทั้งคู่ พวกเราค่อยออกมาปิดฉาก"