อวิ๋นเช่อฟังเสียงซุบซิบรอบตัวอย่างใจเย็น แต่สายตากลับไปหยุดอยู่ที่บรรดาผู้คนในฉลองชุดคลุมสีหมึกเข้มกลุ่มหนึ่งไม่ไกลนัก หัวหน้ากลุ่มคนนั้นคือประมุขรุ่นปัจจุบันของตระกูลอวี่เหวิน อวี่เหวินเจิ้น
อีกฝ่ายดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาของอวิ๋นเช่อ จึงหันมองมา ในดวงตาพร่างวูบด้วยแววซับซ้อน แต่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว คืนสู่ความเรียบนิ่ง
ตอนนี้เขาคือผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดแห่งขั้นเทพ แม้ยังไม่อาจเทียบชิดกับอวิ๋นเช่อ แต่เขามีบัตรค่าประสบการณ์ร้อยเท่าในมือ อนาคตอีกต่อไปไม่มีขอบเขต ไม่ได้ด้อยกว่าอวิ๋นเช่อในตอนนี้เท่าใดนัก
อวี่เหวินเจิ้นหยุดคิดเพียงแวบเดียว ก็นำบรรดาบุตรหลานผู้เป็นดาวรุ่งของตระกูลอวี่เหวินเดินตรงมาหาอวิ๋นเช่อ ประสานมือกล่าวว่า "ท่านพี่อวิ๋น ไม่ได้พบกันนาน"
อวิ๋นเช่อยิ้มเล็ก ๆ ความมั่นใจเป็นเรื่องดี ไม่ควรขัดความฝันของอีกฝ่าย "ท่านวางใจเถิด ข้าจะไม่ลงเวที" ว่าจบ อวิ๋นเช่อก็พาเย่ชิงซวงและพวกเดินออกไป
ใบหน้าของอวี่เหวินเจิ้นแดงระเรื่อ ในดวงตาพร่างวูบด้วยความขุ่นเคือง แต่ก็มีความโล่งใจอีกแววหนึ่งที่เขาไม่ยอมรับออกปาก
ที่จริงแล้ว การที่ตระกูลอวี่เหวินของเขาเชิญจักรวรรดิอื่นมาร่วมประลองคราวนี้ ยังมีจุดประสงค์อีกอย่าง นั่นคือให้บรรดาดาวรุ่งของจักรวรรดิอื่นลงมือลองเชิงฐานรากของชิงเชวี่ยก่อน
แม้หลายปีที่ผ่านมาชิงเชวี่ยจะมุ่งพัฒนาจักรวรรดิเงียบ ๆ เพียงอย่างเดียว ไม่ค่อยมีข่าวคราวความแข็งแกร่งของบรรดาดาวรุ่งหลุดออกมา แต่กระนั้นก็ยังทำให้เขาระแวงกลัวอย่างยิ่ง
ณ ขณะนั้นเอง ประตูมหาศาลาประชุมเปิดออกอย่างช้า ๆ ชราผู้หนวดขนและศีรษะขาวโพลนก้าวออกมา คือปรมาจารย์ผู้เป็นบรรพชนของตระกูลอวี่เหวิน อวี่เหวินจิ่นฝาน
เขาเอ่ยเสียงดังก้อง "ท่านผู้แทนแห่งทุกจักรวรรดิ ยินดีที่ได้ต้อนรับทุกท่าน การประลองครั้งนี้ครอบคลุมหลายสายวิชา ได้แก่ วิชาปรุงโอสถ วิชากระบี่ วิชาดาบ วิชาอาคมม่าน วิชาสัญลักษณ์ เป็นต้น ผู้เข้าประลองเลือกได้ว่าจะรักษาเวทีในสายที่ตนถนัด จนกว่าจะไม่มีผู้ใดกล้าท้าทายอีก ทุกครั้งที่จบการประลองหนึ่ง จะมีเวลาพักฟื้น ท่านไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้"