ฝ่ายลั่วหรานยืนอยู่กลางสังเวียน หายใจหอบเบา ๆ พลังเงามืดรอบกายนางจางหายไปช้า ๆ ศึกครั้งนี้นางชนะมาได้ไม่ง่ายเลย
นางไม่คิดมาก่อนเลยว่า NPC ที่ในสายตานางเป็นเพียงคนแปลกหน้าธรรมดา กลับสามารถระเบิดพลังการต่อสู้อันแกร่งกล้ายิ่งกว่าขั้นเทพออกมาได้
ขณะนั้นเอง เบื้องบนสังเวียนปรากฏกระดานคะแนนขึ้นมา ชื่อของลั่วหรานถูกจัดอยู่อันดับหนึ่งชั่วคราว ได้คะแนนไปห้าง
"การประลองดำเนินต่อไป ขอผู้ที่จับฉลากได้หมายเลขสองขึ้นเวที"
เมื่อสุ้มเสียงของสวี่เซียนจางหาย หยกอุ้มเพชรในมือของผู้เข้าแข่งขันอีกสิบคนก็เปล่งแสงระยิบ ตัวเลข '2' อันเจิดจรัสปรากฏกลางอากาศ
น่ากล่าวถึงคือ ซือถูเสวี่ยผู้ครองพรสวรรค์เท้ารมควันไร้เทียมทานก็จับได้หมายเลขสองเช่นกัน นางพยักหน้าเบา ๆ ให้เหล่าผู้คน แล้วดั่งนางฟ้าลงมาโปรยเม็ดฝน ร่างงามสง่าลอยจรดลงสู่สังเวียน
เหล่าผู้แข็งแกร่งขั้นเทพที่จับได้หมายเลขสองเช่นกัน เมื่อเห็นซือถูเสวี่ยหญิงเพียงหนึ่งเดียวบนเวที ต่างเลียริมฝีปาก น้ำเสียงแฝงแต่ประสงค์ล้อเลียน
ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า ณ บัดนี้ซือถูเสวี่ยงามสง่าเพียงใด อีกไม่ช้าความสิ้นหวังในการต่อสู้ก็จะมาเยือนพวกเขามากเพียงนั้น
เย่เฟิงขมวดคิ้วด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อย วางมือข้างปากตะโกนว่า "เสวี่ยเอ๋ย ระวังตัวหน่อย อย่าได้ไปทำร้ายผู้บริสุทธิ์"
ซือถูเสวี่ยขวับตาใส่เย่เฟิงหนึ่งครั้ง มืองามสีขาวล้วนยกขึ้นเบา ๆ ชี้เป็นท่ารับรู้แล้ว
เหล่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่างแสดงความไม่พอใจ โดยเฉพาะผู้หนึ่งผู้อยู่จุดสูงสุดของเทพชั้นต่ำ นายผู้นี้เป็นหนึ่งในผู้แทนแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง ถ้าไม่มีเหตุสุดวิสัย นายผู้นี้จะเป็นผู้ชนะของศึกครั้งนี้ คะแนนเก้างาม ๆ นั้นเขายึดไว้แน่นอน