ดังที่คาดไว้ ประมุขคณาลัทธิเทพบิดเบี้ยวเมื่อเห็นเช่นนั้น แววตาโหดเหี้ยมยิ่งรุนแรงขึ้น ยิ้มเยาะเย้ยว่า "หลานสุ่ยเซี่ยน ด้วยฝีมือเล็กน้อยเพียงเท่านี้ เจ้ากล้าขวางข้างั้นรึ? วันนี้ไม่ใช่เพียงเมืองเทพแห่งนี้ที่จะกลายเป็นถ่านไฟ แม้แต่เจ้าก็ต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยบูชาเทพชั่วร้ายของพวกข้า!"
คำยังไม่ทันสิ้น เขาก็เหวี่ยงไม้เท้ายาวกระแทกพื้นอย่างรุนแรง กะโหลกศีรษะบนปลายไม้เท้าพุ่งลำแสงดำสนิทออกมา ตรงเสียบเข้าหาใบหน้าหลานสุ่ยเซี่ยน
สีหน้านางเปลี่ยนไป มืองามชี้ออกไป เบื้องหน้าปรากฏโล่น้ำสีน้ำเงินขนาดมหึมาขึ้นอย่างรวดเร็ว พยายามรับการโจมตีอันเป็นถึงชีวิตนี้
แต่ลำแสงนั้นเจาะผ่านโล่น้ำได้อย่างง่ายดาย ฟาดกระแทกลงที่อกของนางอย่างหนักหน่วง
หลานสุ่ยเซี่ยนครางในลำคอ เลือดพุ่งกระจาย ร่างปลิวลอยถอยหลังเหมือนว่าวขาดสาย กระแทกลงกำแพงเมืองอย่างหนัก ก่อให้เกิดฝุ่นคลุ้งกระจายทั่ว
เหล่าสาวกคณาลัทธิเทพบิดเบี้ยวเห็นดังนั้นต่างหัวเราะเยาะเสียงดังลั่น ต่างขับเคลื่อนยานเหาะพุ่งดิ่งลงสู่ใจกลางเมือง เริ่มเข้าโจมตีเหล่าผู้เฒ่าผู้แกร่งหลายคนที่มาร่วมเดินทางกับหลานสุ่ยเซี่ยน
คนกลุ่มนี้ฝีมืออยู่ระหว่างขั้นเทพกับขั้นวิญญาณเทพ ไม่ถือว่าอ่อนแอ แต่แม้จะเปิดฉากวิชาออกมาจนสุดฝีมือ ตอนนี้ก็ถูกพวกคณาลัทธิเทพบิดเบี้ยวตีจนต้องถอยร่ำไป หน้าซีดเผือด แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
"ช่างบัดซบ! วันนี้หรือจะเป็นวันสิ้นสุดของเมืองเทพแห่งข้าเสียแล้วกระไร!" หลานสุ่ยเซี่ยนกัดฟันลุกขึ้น เช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วพุ่งเข้าหาประมุขคณาลัทธิเทพบิดเบี้ยวอีกครั้ง
"ฮึง ไม่รู้จักหน้ามือตามื่น!"
ประมุขคณาลัทธิเทพบิดเบี้ยวส่งเสียงหึหึอย่างดูแคลน ไม้เท้าฟาดกวาดออกไป พัดพาลมชั่วร้ายคำรามนำหน้า ตรงเสียบเข้าที่เอวข้างของหลานสุ่ยเซี่ยน