ในหมู่ฝูงชนไม่รู้ใครเอ่ยขึ้นก่อนหนึ่งเสียง เต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนแทบไม่น่าเชื่อ
ผู้พิพากษาวิญญาณมืดและผู้แข็งแกร่งแห่งที่พักทางที่กำลังเก็บกู้สมรภูมิอยู่รอบข้าง ได้ยินดังนั้นต่างพากันเข้ามารอบ เพ่งมองการ์ดที่เปล่งแสงม่วงระยับกลางพื้นด้วยสายตาเปล่งประกาย
การ์ดใบนั้นโตราวฝ่ามือ ขอบล้อมรอบด้วยลายวงแหวนสีม่วงทองอย่างละเอียดประณีต กลางการ์ดเป็นภาพศีรษะปีศาจที่น่าสะพรึง แม้ได้หลุดพ้นจากร่างปีศาจไปแล้ว ก็ยังแผ่อากาศที่ทำให้ใจสั่นไหว
"นี่... นี่คือตราปูนปีศาจสีม่วงที่หายากนั่นหรือ? เล่ากันว่ามีโอกาสปรากฏเฉพาะเมื่อสำเร็จโทษปีศาจที่ขึ้นถึงขั้นเทพบิดระดับสูงสุด และโอกาสก็ต่ำยิ่ง!" ผู้พิพากษาวิญญาณมืดหนุ่มคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปสัมผัส แต่ผู้อาวุโสข้างกายก็ฉุกไว้ทัน
"ระวัง! ตรานี้เพิ่งก่อตัว พลังปีศาจยังไม่นิ่งสนิท หากสัมผัสโดยพลันย่อมมีฤทธิ์สวนกลับ!" ผู้อาวุโสอวิ๋นเตือนเสียงต่ำ แววตาก็ซ่อนความตื่นเต้นและตระหนักหนักไว้ไม่มิด
ตราปูนนี้ไม่เพียงเป็นสัญลักษณ์ของความชอบศึกอันสูงส่ง ตัวมันเองยังบรรจุพลังต้นกำเนิดปีศาจอันบริสุทธิ์ หากนำมาหลอมรวมได้ ย่อมเป็นโอกาสครั้งใหญ่หายากสำหรับนักบำเพ็ญผู้ฝึกวิชาสายมืด
เย่เฟิงในตอนนี้ก็ยังเหม่อลอย เขามองมือทั้งสองที่สั่นเทาของตนเอง ดาบเมื่อครู่แทบดูดพลังมหาวิถีในร่างไปจนหมดสิ้น แต่พอเหลือบเห็นตราปูนปีศาจสีม่วงใบนี้ ความเหนื่อยล้าทั้งปวงก็มลายหายไป หานแทนด้วยความภาคภูมิใจที่หาคำพรรณนามิได้
เฟิ่งชูและพวกก็เข้ามารอบ ใบหน้าล้วนเบ่งบานด้วยรอยยิ้มแห่งความตื่นเต้น
"เฟิงจื่อ เจ๋งเลยนะเจ้า! ดาบเมื่อครู่สุดยอดจริง ๆ! ทั้งยังระเบิดตราสีม่วงออกมาอีก!" ซือถูเสวี่ยตบบ่าเย่เฟิง เสียงเต็มไปด้วยคำชมเชย