อวิ๋นเช่อพลอยรู้สึกซาบซึ้งใจ ไม่ได้รีบลงมือ ทั้งเพราะอยากเห็นว่าเพดานของหร่วนเฉ่าเฉ่าอยู่แห่งใด และเพราะไม่อยากแย่งค่าความอึดมากเกินไป ไม่เช่นนั้นพลังขั้นเทพอันดับของเขาก็อาจรักษาไว้ไม่อยู่
"แม้จะเป็นเพียงพวกเบี้ยต่ำต้อยระดับขั้นเทพ แต่ค่าความอึดก็ยังมีอยู่บ้าง ต้องเก็บให้ครบทุกตัว ห้ามเหลือสักตน"
คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นเช่อจึงแยกญาณส่วนหนึ่งคอยเฝ้าดูสถานการณ์ของหร่วนเฉ่าเฉ่า พลางเริ่มแย่งชิงพวกหุ่นเชิดที่พุ่งเข้าโจมตีไม่หยุดหย่อน
"ติ๊ง! แย่งชิงสำเร็จ ยินดีด้วยได้รับ 40000 หน่วยความอึด"
"ติ๊ง! แย่งชิงสำเร็จ ยินดีด้วยได้รับ 23000 หน่วยความอึด"
"ติ๊ง! แย่งชิงสำเร็จ..."
หร่วนเฉ่าเฉ่ากำคทาหยกน้ำแข็งสีฟ้าครามไว้มั่น มือซ้ายต่อเนื่องเปลี่ยนอากม์ พิธีอาถรรพ์ซับซ้อนแผดเผาแสงระยับต่อกันเป็นทอด ๆ เวทมนตร์สายน้ำอันทรงพลังก็พุ่งทลายออกมาตาม ๆ กัน
ได้เห็นอัญมณีสีฟ้าบนยอดคทาระเบิดแสงจ้าออกมาในทันที เสาน้ำเกลียวหนาใหญ่หลายสายแผดพุ่งขึ้นจากพื้นพสุธา บดขยี้พวกหุ่นเชิดที่พุ่งเข้ามาจนราบคาบ จากนั้นนางเปลี่ยนอากม์เพียงครั้ง เสาน้ำเกลียวเหล่านั้นก็กลายเป็นมังกรน้ำยักษ์ในพริบตา เห่าคำรามพุ่งดิ่งลงมา โม่พวกหุ่นเชิดจนแหลกเป็นผุยผง
เพียงชั่วอึดใจ หุ่นเชิดที่นำหน้ามาสิบกว่าตนก็สลายหายสิ้นสภาพ เหลือเพียงเศษเกราะแตกพรุนและกลิ่นเย็นซ่าจาง ๆ ลอยอยู่ในอากาศ
"เชอะ ๆ ใครบอกว่าจอมเวทสายน้ำอ่อนแอกันแน่ แรงขนาดนี้มันเกินระดับไปแล้ว!"
อวิ๋นเช่อรู้สึกว่าการที่ตนมาร่วมเดินทางด้วยนั้นแทบไร้ความจำเป็น น่าขันยิ่งนักที่สาวน้อยคนนี้เมื่อคราก่อนยังทำหน้าตกใจกลัวอยู่เลย
บัดนั้นเอง ฝูงสัตว์กลืนวิญญาณคล้ายดวงผีพุ่งทะยานออกมาจากโพรงมืด กายทั้งเที่ยวเป็นสีดำสนิท เงารางลอยละลิ่วไม่แน่นอน ดุจประกอบขึ้นจากเงามืดแท้ ๆ กระพือปีกกระดูกส่งเสียงร้องหวีดแหลมคม บินตรงดิ่งเข้าหาหร่วนเฉ่าเฉ่า