เสวี่ยอู๋ซางไม่กล้าปะทะฝ่าฝืนกับอวิ๋นเช่อโดยตรงอีกต่อไป เท้าทั้งสองกระแทกพื้นอย่างรุนแรง ม่านพลังแห่งเทพเลือดแผ่ขยายออกไป วิถีแห่งเลือดอันสูงส่งปรากฏขึ้น ผมที่เปลี่ยนเป็นสีเทาปนขาวและใบหน้าที่ชราภาพของเขาก็ฟื้นคืนสภาพเดิมในชั่วขณะ
อวิ๋นเช่อเริ่มเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย ครั้นม่านพลังนี้ปรากฏออกมา เขากลับรู้สึกว่าเลือดในกายตนเองกำลังเริ่มหลุดจากการควบคุม
ม่านพลังแห่งเทพเลือดของเสวี่ยอู๋ซางมิใช่เพียงบริเวณม่านพลังธรรมดา หากแต่เต็มไปด้วยหมอกสีเลือดข้นหนืดเหมือนสสาร หมอกแต่ละเส้นล้วนบรรจุวิถีแห่งการปล้นชิงอันเดชาดุดัน คอยพยายามกัดกร่อนเทพร่างของอวิ๋นเช่ออยู่ไม่หยุด มุ่งเปลี่ยนเลือดและเทพลี้ของเขาให้กลายเป็นสารอาหารของตน
คราบเลือดสีทองบนเวทีประลองถูกอำนาจของม่านพลังดึงดูด กลายเป็นเส้นไหมสีแดงชาดแทรกซึมเข้าสู่หมอก ทำให้พลังของเสวี่ยอู๋ซางฟื้นกลับคืนมาได้กว่าครึ่งภายในไม่กี่ลมหายใจ แม้แต่ยังแอบแฝงสัญญาณแห่งการฝ่าฟันขั้นภูมิ
"อวิ๋นเช่อ! ม่านพลังแห่งเทพเลือดของข้าสามารถกลืนกินชีวิตของสรรพสิ่ง เจ้ายิ่งต่อสู้ เลือดของเจ้ายิ่งระบายออกเร็วขึ้น!"
รอยยิ้มบ้าคลั่งปรากฏบนใบหน้าเสวี่ยอู๋ซาง มือทั้งสองก่ออาคมขึ้น หมอกสีเลือดภายในม่านพลังเริ่มหมุนวน ก่อตัวเป็นนายพลโทหมุนสีเลือดขนาดมหึมา แรงดูดจากแกนกลางของมันมิอาจต้านทานได้ แม้แผ่นหินใต้เท้าอวิ๋นเช่อยังเริ่มแตกร้าวแตกเป็นผุยผงถูกดูดกลืนเข้าสู่นายพลโท
คิ้วอวิ๋นเช่อขมวดเล็กน้อย เทพลี้ในกายเดือดพล่านขึ้นโดยไร้สัญญาณ ราวกับมีหนอนเลือดนับไม่ถ้วนคลานไปตามเส้นเลือด