ในเวลาเดียวกัน กองกำลังปฏิบัติการพิเศษสืบเรื่องราวปริศนาก็ได้รับข่าวว่าตระกูลสือต้องการลงมือกับอวิ๋นเช่อ
ซูไป๋โม่ไม่ลังเล สั่งให้ม่อหน่ากับเจียงฉาออกไปจัดการทันที
แม้ไม่มีเขาแทรกแซง ด้วยฝีมือของอวิ๋นเช่อก็คงไม่เกิดเรื่องอะไร
แต่อีกฝ่ายก็นับว่าเป็นผู้กำกับใหญ่ที่เขาเพิ่งแต่งตั้งขึ้นมา ถ้าไม่ทำอะไรเลยก็กระไรอยู่
อย่างน้อยต้องให้อวิ๋นเช่อรู้ว่า ในฐานะผู้กำกับใหญ่แห่งกองกำลังปฏิบัติการพิเศษสืบเรื่องราวปริศนา เรื่องพรรค์นี้พวกเขายังช่วยทำแทนได้อยู่
ตลอดทาง เจียงฉาไม่รู้กี่ครั้งแล้วที่ถามหัวหน้าหน่วยของตนเรื่องตัวตนของอวิ๋นเช่อ
เมื่อรู้ว่าอวิ๋นเช่อคนนี้คือกู้เชิน อดีตสามีที่ลูกพี่ลูกน้องของนางเพิ่งหย่ากันเมื่อไม่นานมานี้ นางตกใจจนขากรรไกรเกือบหลุดจากขากรรไกร
ให้มีสมองอีกสองก้อนก็คิดไม่ออกว่ากู้เชิน คุณชายสามผู้ไร้ค่าอย่างนั้น จะกลายเป็นเจ้านายของนางได้อย่างไร แถมยังเป็นผู้บัญชาการใหญ่ที่อำนาจสูงสุดของกองกำลังปฏิบัติการพิเศษสืบเรื่องราวปริศนาอีกด้วย
ม่อหน่าพิงพนักเก้าอี้หลับตาพักสายตา ฟังนางบ่นพึมพำมาตลอดทาง ในที่สุดจึงเปิดเปลือกตาขึ้นเอ่ย
"พอเถอะ! ไม่ว่าเขาเคยเป็นใครมาก่อน เขาก็คือผู้กำกับใหญ่ของพวกเราตอนนี้ พอไปถึงก็หุบปากไว้ให้ดี อย่าพูดจาไปล่วงเกินใคร"
เจียงฉาแลบลิ้น นั่งตัวตรงอย่างเชื่อฟัง แต่ปากก็ยังเอ่ยปากบ่นไม่หยุด
"ก็ฉันมันตกใจไง ใครจะคิดได้ว่าอดีตน้องเขยผู้ไร้ความสามารถของฉันจะเก่งขนาดนี้ แถมยังแอบเป็นผู้กำกับใหญ่มาโดยไม่รู้ตัว……" คำยังไม่ทันจบ เจียงฉาเห็นสายตาเย็นเยียบของม่อหน่าที่มองมา จึงหุบปากทันที มีเพียงแอบเกาะกระจกรถมองไปทางโรงแรม
อีกไม่กี่นาทีรถก็จอดที่หน้าโรงแรม ยังไม่ทันลงรถ ก็เห็นขบวนรถของตระกูลสือมุ่งตรงมาอย่างมโหฬาร บังคับกันจนมืดไปหมดที่หน้าโรงแรม เห็นได้ชัดว่ามาถึงก่อนพวกเขา