อวิ๋นเช่อเหลือบมองเขาหนึ่งครั้ง น้ำเสียงแฝงความเยาะเย้ย “ดาบของข้า ย่อมให้ข้าเป็นผู้ตัดสินใจเอง”
ถ้อยคำยังไม่ทันจางหาย ปลายนิ้วเขาขยับเพียงเบื้อง พลังไร้รูปลี้ลับก็ชำระล้างพลังปีศาจมารที่ยังคลุกระคลงอยู่รอบกายชุยปิ้งจนสิ้นซาก
ชุยปิ้งรู้สึกเลือดเนื้อในร่างกายปั่นป่วน โลหิตวิญญาณที่สละไปเมื่อครู่เพื่ออัญเชิญปีศาจมารกลับมีสัญญาณไหลย้อน สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันที
กานชูอวี่เห็นภาพตรงหน้า ความระแวงต่ออวิ๋นเช่อในใจยิ่งทวีคูณ ชายผู้นี้ไม่เพียงพลังลึกล้ำวัดไม่ได้ วิธีการยังเหลือเกลา แม้แต่วิชาบงการปีศาจของคฤหาสน์ปีศาจมารก็ถูกแก้อย่างง่ายดายเช่นนี้
ชุยจงฟาฉวยจังหวะที่ชุยปิ้งบาดเจ็บ ดาบเงินในมือระยิบระยับยิ่งกว่าเดิม กระบวนท่าราวสายรุ้งพุ่งตรงสู่หัวใจของชุยปิ้ง หนึ่งดาบนี้หลอมรวมทั้งความเกรี้ยวกราดและความตายเป็นชะตากรรม สายลมดาบหวีดหวิว อาดูรดั่งผู้ตัดขาดทางถอยหลัง
ชุยปิ้งทั้งตกใจทั้งโกรธ แต่ก็มิใช่ผู้ไร้ฝีมือ สะบัดพลังเทพขึ้นอย่างฝืน ๆ ชักดาบศักดิ์สิทธิ์ขวางอก เพื่อรับดาบ
หากทว่า คมแหลมแห่งของวิเศษวิญญาณเทพ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่เขาในตอนนี้จะขวางได้โดยง่าย?
เสียง “ต๊าง” ดังกังวาน ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือชุยปิ้งถูกดาบเงินฟันจนแตกละเอียด สะเก็ดระเบิดกระจายทุกทิศ
ดาบเงินไม่ลดความเร็ว แทงทะลุอกชุยปิ้งในพริบตา พร้อมพร่างเลือด
“อา!” ชุยปิ้งร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดสุดชีวิต ร่างสะดุดถอยหลัง ดวงตาแทบแตกด้วยความหวาดกลัวที่หาคำอธิบายไม่ได้
เขาจะไปคิดเสียเองได้อย่างไรว่า พลังที่ตนภาคภูมิใจ ในสายตาของชุยจงฟาและดาบเงินเล่มนั้น กลับเปราะบางเช่นกระดาษ
ชุยจงฟาไม่ปราณี ได้เปรียบแล้วยิ่งตามไล่ฆ่า ร่างเงาดุจเงาตามตัว ดาบเงินฟันอีกครั้ง ตรงสู่ลำคอชุยปิ้ง