ถนนยามดึกยังคงอุ่นไอ้จากสายลมยามค่ำ อวิ๋นเช่อเพิ่งเดินออกจากปากซอยหมู่บ้าน ตราปฐมเทพในกายก็เริ่มอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองเมืองลอยฟ้าที่ชัดเจนขึ้นทุกที คิ้วขมวดเล็กน้อย
ม่านกั้นระหว่างโลกเสินอู่กับโลกโล้นห้องหลวมตัวเร็วกว่าที่ประมาณไว้ ระลอกพลังวิญญาณอันเบาบางเมื่อครู่นี้ คือความพยายามของฝ่ายมารที่พยายามฉีกม่านกั้นเพื่อแหวกออกมา
อวิ๋นเช่อไม่รีบจากไป กลับยืนนิ่งบดปิดกลิ่นอายตน แล้วใช้สัมผัสล็อกทิศที่ระลอกนั้นส่งมา มันอยู่ทางท่าเรือร้างฝั่งตะวันออกของเมือง
ที่นั่นแทบไม่มีผู้คนสัญจร ยามค่ำคืนยังไม่มีแม้แต่ยามลาดตระเวน พอเหมาะพอดีสำหรับมารชั้นต่ำที่เพิ่งแหวกงอกรูออกมาใหม่ ๆ ได้วางรากฐาน
อวิ๋นเช่อลูบปลายนิ้ว ฝ่าเท้าเบียดเบา ร่างก็เลื่อนไหวไปทางตะวันออกอย่างไร้เสียง
เมื่อมาตกอยู่ในมือเขาแล้ว สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้ที่ยังไม่ทันตั้งหลัก ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้อาละวาดรบกวนผู้คนบนโลกต่อไป
เมื่ออวิ๋นเช่อไปถึงท่าเรือร้าง ก็เห็นมารสามตนที่ลุกลนด้วยควันดำอมม่วงหมอบซ่อนอยู่ในเงาตู้คอนเทนเนอร์ กำลังแทะกินศพขอทานเร่ร่อนที่ลากมาจากที่ไหนไม่ทราบ กลิ่นเหม็นคลุ้งลอยมาถึงจมูกแม้จะห่างกันหลายสิบเมตร
พวกมันรับรู้ว่ามีใครเข้าใกล้ จึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าสีเทาอมเขียวฉีกอ้าปากซี่เหลี่ยมคล้ายเลื่อย คำรามฮึด ๆ ในลำคอ แล้วพุ่งเข้าใส่อวิ๋นเช่อพร้อมหน้า
เหล่านี้เป็นเพียงมารชั้นเลวที่ต่ำที่สุด แม้แต่การแปลงร่างยังทำไม่ได้ พลังก็แรงกว่ามนุษย์ธรรมดาไม่กี่เท่า อวิ๋นเช่อแม้แต่จะใช้เทพญาณยังขี้เกียจ เพียงยกเท้าสักหนึ่งเตะ มารตัวหน้าที่พุ่งเข้ามาก็กระเด็นถลาไปชนเข้าตู้เหล็ก แล้วระเบิดกลายเป็นแอ่งน้ำเลือดดำคราบมันเสียต่อหน้า
"ติง! สังหารมารชั้นต่ำ x1 ได้รับคะแนนบุญกุศล +1"