เมื่อแปดคำนี้เอ่ยจบ อวิ๋นเช่อพลันแปรเปลี่ยนดั่งจักรวาลว่างเปล่า เงาดารานับไม่ถ้วนลอยขึ้นลงเบื้องหลัง ปลดปล่อยอิทธิฤทธิ์ดั่งแยกฟ้าดินอันน่าหวาดหวั่น
ท่าแปดกระบวนแห่งเจตจำนงทิพย์เป็นหนึ่งในทักษะต่อสู้หมัดเด็ดที่เขาเก็บซ่อนไว้ บัดนี้ถูกกระตุ้นถึงขีดสุด กระบวนหมัดบรรจุสัจธรรมแห่งฟ้าดิน ราวกับจะรวบรวมพลังหงเมิ่งแห่งกาลนับหมื่นปีไว้ในหมัดนี้เพียงหนึ่งเดียว
รอยยิ้มบนใบหน้าเติงเจ้าหวงลดลงเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเจ้าหนูที่ดูไม่โดดเด่นจะสามารถใช้ทักษะเทพอันหยิ่งผยองได้ถึงเพียงนี้
เขาไม่ทำตัวตามอำเภอใจเช่นก่อน ฝ่ามือทั้งสองยกขึ้นช้า ๆ กลางฝ่ามือมีพลังเทพพัวพัน ก่อเกิดเป็นวังวนสีทองที่หมุนวนไม่หยุด ดูดกระชากพื้นที่รอบข้างจนบิดเบี้ยวเล็กน้อย
"น่าสนใจนัก ทักษะเทพนี้ดูมีเคล็ดลับไม่น้อย น่าเสียดาย ที่ภายใต้ช่องว่างแห่งพลังอันแท้จริงแล้ว การดิ้นรนใด ๆ ล้วนสูญเปล่า" เติงเจ้าหวงเอ่ยเรียบ ๆ น้ำเสียงเปี่ยมความมั่นใจอย่างสงบเยือกเย็น
เสียงยังไม่ทันดับ ฝีเท้าที่ราวกับเหยียบทำลายมิติไร้สูญก็เคลื่อนไหว ร่างเขาปรากฏตรงหน้าอวิ๋นเช่อ ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงศีรษะอีกฝ่าย
"ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้กระตุ้นคุณสมบัติหลบหลีกจากรัศมีเทพบุตร"
ฟิ้ว! อวิ๋นเช่อหลบหลีกการโจมตีของอีกฝ่ายอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมยังปรากฏอยู่ด้านหลังของเติงเจ้าฮวงอีกด้วย
มุมปากอวิ๋นเช่อกระตุกขึ้น พลังเทพในร่างระเบิดโดยไม่เก็บไว้ ท่าแปดกระบวนแห่งเจตจำนงทิพย์ "หงเมิ่งหมื่นกัป" ถูกปล่อยออกไปแล้ว