เมื่อถ้อยคำของอวิ๋นเช่อสิ้นสุดลง มหาหฤทัยปฐพีสีส้มแดงก็กลายเป็นรัศมีอบอุ่นไหลผ่านฝ่ามือของเขาเข้าสู่ภายในกาย แล้วล่องลอยตามสายพลวัตทั่วร่างช้า ๆ มุ่งสู่บัญชีปิดผนึกเซียนที่สถิตอยู่ในทะเลจิตสำนึก
รัศมีอบอุ่นปรากฏบนบัญชีปิดผนึกเซียน ผืนป้ายอันเก่าคร่ำครึ้นมืดมนก็ฉาบด้วยวงแสงส้มแดงนุ่มนวลทันที บรรทัดกฎแห่งปฐพีอันลึกลับไหลออกมาตามวงแสง แทรกซ้อนผ่านบัญชีปิดผนึกเซียนหลอมรวมเข้าสู่วิญญาณและร่างกายของอวิ๋นเช่อ
อวิ๋นเช่อรู้สึกเพียงว่าแผ่นดินใต้ฝ่าเท้ากลับกลายเป็นสิ่งใกล้ชิด การเต้นของหินดินทุกตารางนิ้วปรากฏชัดเจนในการรับรู้ของเขา เพียงใจนึกขยับ ก็สามารถเรียกพลังปฐพีภายในระยะพันลี้มาใช้เป็นของตน แม้ยืนอยู่ท่ามกลางห้วงว่างเปล่า ก็ยังยืมพลังปฐพีมามั่นคงร่างกายตนเองได้
"ความรู้สึกควบคุมปฐพีเช่นนี้ ไม่เสียที่ที่เป็นแก่นธาตุแห่งโลกจริง ๆ"
อวิ๋นเช่อหลับตารับรู้การเปลี่ยนแปลงภายในร่าง สักครู่จึงลืมตาขึ้น บัญชีปิดผนึกเซียนในตอนนี้ลอยนิ่งอยู่ในห้วงลึกของทะเลจิตสำนึก ผิวป้ายจารึกลายเส้นแก่นธาตุสองเส้น หนึ่งคือห้วงนรกมืด อีกหนึ่งคือปฐพี พลังอายที่แผ่ออกมาทำให้วิญญาณของอวิ๋นเช่อมั่นคงยิ่งขึ้น
"ติ๊ง! ยินดีด้วย ปลดล็อกพลังบางส่วนของบัญชีปิดผนึกเซียน: จารึกฟ้าดินเวลาจิต"
[จารึกฟ้าดินเวลาจิต: ใช้พลังเทพของตนเป็นแก่น รวบรวมจารึกกระบี่ที่พุ่งจากฟากฟ้าลงมาได้ทันที เมื่อล็อกเป้าหมายแล้ว สามารถแยกวิญญาณออกจากร่างกายของเป้าหมายได้ทันที คงอยู่ 5 วินาที พักฟื้น 90 วินาที]
"ฮึบ! ขึ้นชื่อขนาดนี้เชียวเหรอ! แยกวิญญาณกับร่างกายออกจากกันตรง ๆ เลย!"
อวิ๋นเช่ออ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ หากใช้คู่กับวิชาลับอักษร "แยก" แล้วละกี่ ศัตรูจะมีการป้องกันเหลืออยู่อีกอย่างไร โดนตีวิญญาณต่อหน้าต่อตาเลย!