ดวงตาของติงเจี้ยนเปี่ยมไปด้วยความตระหนกยากจะเชื่อสายตา น้ำเสียงสั่นเครือจนควบคุมไม่อยู่
อวิ๋นเช่อทั่วกายพลังแหล่งบรรพชนพุ่งกระจายราวคลื่นพายุ ผลักจารึกเทียนสือซินแห่งสวรรค์ปฐพีไปข้างหน้าอย่างไม่ถอย น้ำเสียงเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง
"พลังเทพวิถีของเจ้ากดขี่พลังเทพได้จริงก็จริง แต่บรรพแหล่งไท้อวี่ของข้า จะยอมให้กดขี่ง่าย ๆ เช่นนั้นได้อย่างไร!"
ติงเจี้ยนมองแผ่นจารึกที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ใบหน้าในที่สุดก็ปรากฏความหวาดกลัว เขาเงยหน้าขึ้นมองขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงร้องหวนเรียกกำลังสนับสนุนจากสภาเทพวิถี แต่คำยังไม่ทันหลุดริมฝีปาก จารึกเทียนสือซินแห่งสวรรค์ปฐพีก็ฝ่าผ่านเศษกาทองชั้นสุดท้าย พร้อมพลังทำลายที่ไม่มีใครต้านทาน ทุบลงบนแผ่นอกของเขาอย่างหนักหน่วง
เพียงคิดว่าจะจบสิ้นลงด้วยการสลายทั้งรูปและวิญญาณ ม่านว่างเว้นก็พุ่งออกแสงเทพหนึ่งสาย สลายการโจมตีเต็มกำลังของอวิ๋นเช่อลงได้อย่างง่ายดาย
แสงเทพสายนั้นแรงส่งยังไม่ลด ครู่เดียวกลายเป็นเสาแสงเทพอักขระ กระหน่ำลงบนแผ่นอกของอวิ๋นเช่อ
เสียงปูด อวิ๋นเช่อพ่นเลือดปากใหญ่ ร่างทั้งหมดตกลงสู่เทวอาณาจักรชิงหลวนด้านล่าง
แรงนั้นมหาศาลจนทะลุผ่านผืนดินของทั้งเทวอาณาจักร ตัวอวิ๋นเช่อเองก็พุ่งตกลงสู่เมืองบนโลกด้านล่างอย่างรวดเร็ว
ไม่เกินจริงเลยว่า ด้วยความเร็วในการตกของอวิ๋นเช่อตอนนี้ที่เทียบได้กับดาวตกขนาดเล็ก
หากตกลงไปจริง ย่อมจะทำให้เมืองเกือบทั้งเมืองสูญสลายเป็นเถ้าถ่าน