คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นเช่อก็หยิบแผ่นหยกสื่อสารรุ่นล่าสุดออกมาเชื่อมต่อกับหลัวเซี่ยกูเติง "ท่านแม่ทัพลั่วเซี่ย ความคืบหน้าทางโน้นเป็นอย่างไรบ้าง"
หลัวเซี่ยกูเติงซึ่งกำลังบัญชาการทหารใหญ่ล้อมโจมตีป้อมชายแดนแห่งเทพอาณาจักรลั่วชา ได้รับสารสดจากอวิ๋นเช่อ จึงรีบรับสายทันที
"ข้อรายงานประมุขอาณาจักร เทพอาณาจักรลั่วชายังคงตั้งหลักต้านทานอย่างเด็ดเดี่ยว หญิงราชินีลั่วชาผู้ปกครองอาณาจักรก็มีพลังไม่ธรรมดา ใต้บังคับบัญชายังมีผู้แข็งแกร่งระดับภูมิเทพปฐมอีกไม่น้อย ฝ่ายเราแม้จะได้เปรียบเป็นเจ้าของสมรภูมิ แต่จะรบแบบเร็วและจบเร็วกลับยากยิ่ง นอกจากนี้ เทพอาณาจักรพีปอและเทพอาณาจักรหมื่นผีดูเหมือนจะเริ่มระวังตัว แอบเคลื่อนกำลังพล มีสัญญาณจะช่วยเหลือกันเอง"
อวิ๋นเช่อเม้มปากครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า "เราเข้าใจแล้ว ไม่ต้องรีบร้อนเร่งผลักดัน จงมั่นคงมั่นเสถียร ต้องลดการสูญเสียชีวิตทหารให้น้อยที่สุด นอกจากนี้ จงจับตาดูความเคลื่อนไหวของทั้งสองอาณาจักรพีปอและหมื่นผีให้แน่น หากพวกมันกล้ายกทัพมาช่วยลั่วชา ไม่ต้องลังเล ตอบโต้ด้วยการโจมตีสาหัสทันที เราจะให้เฟิ่งชูกับหลินตัวและคนอื่นเดินทางไปสนับสนุนเจ้าภายหลัง"
"รับองค์ประมุข!" หลัวเซี่ยกูเติงรับอารัมภบท น้ำเสียงเต็มไปด้วยไฟรบ
ตัดการเชื่อมต่อแล้ว อวิ๋นเช่อจัดการเส้นทางการเดินทางในช่วงต่อไป การหมกมุ่นอยู่ในเทพอาณาจักรชิงหลวนหลิวกวางตลอดเวลาย่อมไม่ได้ ต้องเดินทางไปยังถิ่นที่ผู้แข็งแกร่งมากมายเพื่อหาประโยชน์ต่อไป
และจุดหมายปลายทางถัดไปที่นางเลือก ย่อมเป็นได้ไม่อื่น คือองค์กรที่เป็นแกนกลางของทั้งจักรวาล — สถานีห้วงว่าง