เสียงแจ้งเตือนของระบบในที่สุดก็ดังขึ้น ขัดจังหวะการสนทนาของทั้งสอง
อวิ๋นเช่อจิตวิญญาณกระเพื่อมฮึกเหิร รีบตรวจดูข้อมูลใหม่ของมือทิพย์ทันที
[มือทิพย์ (ระดับมหาวิถี): เทพญาณ 'ดีดนิ้วแห่งความสิ้นหวัง' เลื่อนขึ้นเป็น 'ดีดนิ้วแห่งความสงบสูญ' เมื่อกำหนดเป้าหมายแล้วปลดปล่อย จะดีดโจมตีจุดอ่อนที่แก่นแห่งชะตาของเป้าหมายโดยอัตโนมัติ แม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์พร้อมปลุกความรู้สึกเจ็บปวดหมื่นเท่า และแฝงผล 'ความสงบสูญ' ที่กัดกินชีวิตและพลังเทพของเป้าหมายอย่างรวดเร็ว สามารถเลือกคว้าทุกเป้าหมายได้ แต่ละเป้าหมายเลือกคว้าได้ 5 ครั้ง ทุกวันมีโอกาสทำให้สิ่งของแปรปรวนด้วยเจตจำนงเอง 3 ครั้ง ทุกครั้งที่คว้าสำเร็จจะได้รับค่าคว้า ซึ่งมีขนาดตามความล้ำค่าของสิ่งที่คว้า เมื่อค่าคว้าถึง 100% จะปลุกโอกาสคว้ามหานครั้งหนึ่ง สามารถระบุมิติภพได้ แต่สถานที่สุ่ม เพิ่มเทพญาณติดตัว: 'ป้องกันแห่งหัตถ์เทพ' ระหว่างการคว้า ความเสียหายทั้งปวงที่ตัวเองได้รับจะลดลง 50% และสะท้อนกลับ 10% ให้ผู้โจมตี]
"ฮืม..."
อวิ๋นเช่อดูดลมเย็นยาว ระดับมหาวิถีช่างน่าสยองเหลือเกิน! จำนวนครั้งในการคว้าเพิ่มขึ้น โอกาสแปรปรวนเพิ่มเป็นสามเท่า การคว้ามหานยังระบุมิติภพชั้นต้นได้อีก ไม่ต้องพูดถึงเทพญาณติดตัว 'ดีดนิ้วแห่งความสงบสูญ' และ 'ป้องกันแห่งหัตถ์เทพ' อีกเลย เงินลงทุน 10,000 ล้านเทศผลึกเทพกับพลังจิตวิญญาณแสนล้านหน่วย คุ้มค่าเกินคาด!
เขาสังเกตเห็นข้อความสำคัญประโยคหนึ่ง — สามารถคว้าทุกเป้าหมายได้ แปลว่าแม้แต่สิ่งมีชีวิต หรือสิ่งอื่นที่ถูกจำกัดไว้ เขาก็ลงมือคว้าได้แล้ว
"ดีมาก! วิเศษจริงๆ!" แสงแหลมคมระอุประกายในดวงตาของอวิ๋นเช่อ
"มีมือทิพย์ระดับมหาวิถีอยู่ในมือ แม้ประมุขใหญ่แห่งบ้านเรือนเนื้อนั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด ข้าก็มั่นใจว่าจะรบได้! แม้ต้องใช้มืดมนลอบฆ่า ก็ต้องเอาชีวิตมันให้ได้!"
ผู้บุกเบิกมองท่าทางเปี่ยมด้วยจิตมุ่งมั่นของเขา ดวงตาสีทองของนางแทบไม่เคยปรากฏความอ่อนโยนก็ลู่แลมผ่านขึ้นหนึ่งครั้ง
