ฉือเสวียนต่ำลั่นเสียงหนึ่ง เหล็กหัวพรรคในมือสร้างเสียงแหลมคมระหว่างฉีกอากาศ ฟาดลงมายังกระหม่อมของอวิ๋นเช่อ หางเสี้ยนแห่งสภาวะป่าเถื่อนเชียนเทียนที่พันรอบด้ามถูไถผิวกาย ยังสามารถแทะกินเซียนหยวนได้โดยตรง เพียงแตะต้องแสงวิญญาณคุ้มกายก็แทะเซาะเป็นรอยแตกร้าวเล็กกระจาย
อวิ๋นเช่อชูศิลาขึ้นรับแรงโดยตรง เสียงกระทบดังสนั่นจนทั้งแดนลับสั่นสะเทือนถึงสามครา น้ำแร่วิญญาณกระเซ็นสูงครึ่งจ้าง แขนของอวิ๋นเช่อชาไปเล็กน้อย อาศัยแรงผลักดันถอยหลังสองก้าว ไม่อาจหักห้ามความประหลาดใจในใจ แรงมหาศาลของฉือเสวียนนี่ชื่อกระฉ่อนจริงไม่ปลอม
ด้านข้าง จู่ถังถังและฉินเย่หลานต่างประมือกับผู้อาวุโสผู้บังคับกฎแต่ละคน ใบมีดลมประกบสายน้ำแข็ง ชั่วยามสั้นก็ล้มผู้อาวุโสที่พุ่งเข้าหานำทั้งสองคน แต่ที่เหลืออีกแปดคนรีบร้อยรวมกันเป็นมหาจักรแห่งการล่ามวิญญาณเชียนเทียน ห่วงโซ่ล่ามวิญญาณสีดำแดงพันรัดร่างทั้งสอง บีบบังคับจนต้องถอยหลังไม่หยุด
เฟิ่งชูมีเพลิงบูรณะลุกโชนขึ้นฟ้านานแล้ว กระโจนพุ่งเข้ากลางมหาจักร คลื่นเพลิงระเบิดออกขาดห่วงโซ่ล่ามวิญญาณสามเส้น แต่นางเองก็ถูกฝ่ามือเชียนเทียนหนึ่งทีปะทะอก คำรามกลั้นในลำคอถอยกลับมา เลือดซึมออกที่มุมปาก
ฉือเสวียนเห็นดังนั้นจึงหัวเราะก้อง "อวิ๋นเช่อ พวกเจ้าสี่คนล้วนหมดสภาพดั่งธนูที่สายเส้นขาดแล้ว วันนี้สมบัติแห่งเทียนเต้าจ้างหยวนนี้ ต้องเป็นของเทวสถานเชียนเทียนพวกเรา!"
อวิ๋นเช่อปาดเลือดที่กระเซ็นถึงมุมปาก เก็บผ้าไหมของชางชิงจื่อเข้าแหวนเก็บสมบัติ บีบศิลาเทียนดี้ชือซินแน่นแล้วเงยหน้ามองฉือเสวียน แก่นตาลุกโชนด้วยเจตนาสังหารมืดมิด