“แล้วไง? เจ้ามาที่นี่ไม่ใช่เพื่อพูดแต่เรื่องพวกนี้กับข้าหรอกนะ!”
นิ้วชี้มือขวาของอวิ๋นเช่อเปล่งประกายกระบี่จิต ชั่วขณะนั้นเองกลายเป็นดาบยาวสีเงินประกายม่วง
แม้การหลอมรวมแม่เหล็กผลึกต่างพิภพจะไม่สำเร็จในการเปลี่ยนสภาพเป็นของวิเศษมหาวิถีเทียมชีวิต แต่พลังอำนาจของมันกลับเดชานุภาพยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า
“เจ้าคิดว่าไง? เราประมุขใหญ่อยากเชิญเจ้ากลับไปดื่มชาสักถ้วย เจ้าเดินตามข้าไปสักครั้งเถิด!”
แม้เย่จื่อหลงจะสัมผัสได้ถึงพลังอันไม่ธรรมดาของดาบในมืออวิ๋นเช่อ แต่ก็ไม่ได้ตกตะลึงเกินไปนัก ริ้วข้อมือเพียงเบาหวิว ดาบยาวสีม่วงทองปรากฏขึ้นในกำมือ
ดาบม่วงทองเล่มนี้พลังก็มิใช่ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นความยาวกลับยาวกว่าดาบทั่วไปถึงสองเท่า มองแวบแววไกล ๆ คล้ายหอกรบมากกว่าดาบ
เย่จื่อหลงก้าวย่างออกไปหนึ่งก้าว แว่วเสียงฮืมดังขึ้น ร่างของเขาได้ปรากฏอยู่เบื้องหน้าอวิ๋นเช่อแล้ว ดาบม่วงทองพร้อมเสียงหวีดเฉียบที่ฉีกขาดอากาศ แทงตรงเข้าหน้าอวิ๋นเช่อ
กระบวนท่านี้เร็วถึงขีดสุด ลมดาบยังไม่ทันมาถึง ฆ่าตะไลเย็นเยียบกลับมาล็อกร่างอวิ๋นเช่อไว้ก่อนแล้ว ดุจแม้แต่มิติว่างเปล่ายังถูกกระบี่จิตเย็นเยียบนั้นแข็งค้าง
ดวงตาอวิ๋นเช่อหดตึง ฝ่าเท้าประทับท่าเท้าเทพไท่ซู ร่างดุจผีสิงพุ่งเลียบไปด้านซ้ายหลายฟุต หลบกระบวนท่าพุ่งเร็วนั้นออกมาได้อย่างเฉียดฉิว
ดาบพุ่งผ่านบ่าเขาไป เจ้าลมพัดพวงมวนผมให้ระริกไปทั้งหัว เบื้องหลังมิติว่างเปล่าถูกพลังดาบฉีกออกเป็นรอยแยกสีดำเส้นบางเบา ก่อนจะหลอมหลนปิดสนิทอย่างรวดเร็ว
“ฮืม ของวิเศษช่างแปลกประหลาดเสียนี่!” อวิ๋นเช่อตกใจในใจ ดาบม่วงทองเล่มนั้นดูจะบรรจุกฎแห่งมิติที่มองข้ามการป้องกันไว้อยู่