อวิ๋นเช่อไล่คิดไปพลางก็ออกมือดึงดูดพวกโจรที่กำลังจัดการประลองกันอย่างบ้าคลั่ง สะสมค่าพลังของตนต่อเนื่องไม่หยุด
การประลองย่อมเปลืองจิตวิญญาณและกำลังกายเป็นพิเศษ เพียงไม่ถึงยี่สิบนาที โจรส่วนใหญ่ก็แห้งเหี่ยวไร้เรี่ยวแรง สิ้นใจตายกันตรงนั้นทีละคน
เนื่องจากเสี่ยวชัวถูกนับเป็นหนึ่งในวิชาของอวิ๋นเช่อ ผู้ที่ถูกหมอกชมพูสังหารเหล่านี้ ค่าประสบการณ์จึงตกเป็นของเขาทั้งหมด
"ติ๊ง! สังหารโจรหู่โกว (เทพจิตวิญญาณระดับต้น) ค่าประสบการณ์ +10,500 หมื่นล้าน"
"ติ๊ง! สังหารโจรหู่โกว (เทพชั้นต่ำ) ค่าประสบการณ์ +55,000 หมื่นล้าน"
"ติ๊ง! สังหารโจรหู่โกว (เทพจิตวิญญาณระดับปลาย) ค่าประสบการณ์ +33,300 หมื่นล้าน"
"ติ๊ง! สังหารโจรหู่โกว..."
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ภูมิฝ่าฟันสำเร็จ ขณะนี้คือเทพชั้นกลางระดับสูงสุด"
เวลาผ่านไปอีกห้านาที ผู้ที่เหลือเป็นกองสุดท้ายของเหล่านักรบก็หมดแรงตาย อวิ๋นเช่อจึงสั่งให้เซี่ยวหลวลี่เริ่มเก็บแก่นเทพของโจรเหล่านั้น
แก่นเทพสิ่งนี้ ยกเว้นกรณีพิเศษนาน ๆ ครั้งที่จะกลายเป็นมรดกสืบทอดหลังความตาย โดยทั่วไปเมื่อผู้คนตายลง แก่นเทพในร่างก็จะสูญสิ้นคุณสมบัติศักดิ์สิทธิ์ เหลือเพียงผลึกธรรมดาก้อนหนึ่งเท่านั้น
คำนวณแล้วครั้งนี้พวกเขาได้แก่นเทพของโจรหู่โกวมาทั้งสิ้น 67 เม็ด ยังขาดอีก 33 เม็ดจึงจะครบตามแผน และเรียกใช้รางวัลลับ
"ไป เราลงลึกต่อ พวกโจรหู่โกวไม่มีเหตุผลจะหมั่นไส้หมักหมามอยู่ที่หุบเขาเฟิงช่าแห่งนี้ตลอด บางทีข้างในอาจมีของดี"
ทั้งสองเดินตามทางคดเคี้ยวภายในหุบเขา ยิ่งลงลึก ไอพิษก็ยิ่งข้นหนา กระทั่งญาณของอวิ๋นเช่อยังถูกกดทานอยู่บ้าง