แรงดูดที่ปลายนิ้วของอวิ๋นเช่อสะดุดหยุดชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหาย ก่อนเอ่ยถามต่อเสียงต่ำลง "ผู้ทรยศนักนี้ แท้จริงเป็นผู้ใด พวกท่านจำชื่อของเขาได้หรือไม่"
ชายเฒ่าหนวดดอกไม้หมุนลูกตาขุ่นมัว นิ้วมือเหี่ยวแห้งบีบห่วงโซ่ที่สนิมจับจนพรุนรอบกาย ก่อนกระซิบต่ำ ๆ "เมื่อครั้งนั้นเขามีตำแหน่งสูงยิ่งในพันธมิตรมนุษย์ของพวกเรา นามเรียกขานภายนอกว่า 'เทียนจุนจิ้งเฉิน' ว่ากันว่าเกิดจากกู้ถิงที่เก่าแก่ที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ โชติช่วงด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งการชำระล้างสรรพสิ่ง ใครจะคิดว่าหัวใจของเขากลับดำกว่าเหล่าสัตว์ประหลาดต่างพันธุ์ในคุกแห่งนี้เสียอีก"
ชายเฒ่าหนวดขาวข้าง ๆ รับประโยคต่อ "มิใช่แค่เพียงนั้น ผู้ริเริ่มก่อกำจัดสัตว์ประหลาดผู้ทำลายโลก และหลอกพวกเรามาตกเป็นกับดัก ณ ที่แห่งนี้ ก็คือเขา ในตอนนั้นพวกเรายังโง่เขลาคิดว่าเขาทำเพื่อหน้าที่แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ยอมสละชีวิตพวกเฒ่าอย่างเราเพื่อปิดผนึกภยันตรายแห่งทะเลอู๋วั่งนี้ ท้ายที่สุดพวกเราไม่ต่างอะไรจากอาหารนักโทษที่เขาเตรียมไว้ให้อสูรนั้นเป็นเวลาพันปี เขาเลี้ยงอสูรตัวนี้เอาไว้ รอให้มันออกจากผนึกมาปั่นป่วนสามพิภพ เพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์โดยไม่ต้องลงมือ"
สัตว์ประหลาดผู้ทำลายโลกบนแท่นศิลาสูงได้ยินดังนั้นจึงคำรามลั่น ห่วงโซ่สั่นสะเทือนดังกึกก้อง "เฒ่าหมาชื่อเทียนจุนนั่นสัญญาไว้ ว่าเมื่อเขาตื่นจากหลับกลับคืนมา จะปล่อยข้าออกไป และยกสามพิภพทั้งหมดให้ข้าเคี้ยวกลืน เพื่อแลกกับที่ข้าช่วยกวาดล้างอุปสรรคทุกหนแด่เขา! พวกเจ้าสิ่งสกปรกทั้งหลาย จงรอวันถูกข้าฉีกเป็นเสี่ยงเถิด!"
อวิ๋นเช่อฟังจบ การสันนิษฐานในใจก็มั่นคงขึ้น ผู้หลับใหลผู้วางแผนใหญ่ที่ประมุขแดนมืดเอ่ยถึง สิบอาจมีเก้าคือเทียนจุนจิ้งเฉินนักนี้