ล่วงเลยมาแล้วสองเดือนครึ่ง แต่อวิ๋นเช่อผู้ยังคงพเนจรอยู่ในสุดลึกของรอยแยกห้วงมิติไม่รู้เลยว่า 'เพื่อนเก่า' บางคนของเขาก็ได้เดินทางเข้าสู่ซากสมรภูมิโบราณแล้ว
ขณะนี้เขายังคงเก็บสะสมค่าพลังความอึดอย่างเป็นขั้นเป็นตอน เสียดายที่เทพร่างหยวกลิวของเขาซึ่งฝ่าฟันถึงขีดสูงสุดของหนึ่งมิติไปแล้วนั้น การจะยกระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครากลับยากยิ่ง
เบื้องหลังชื่อเทพร่างหยวกลิวคือทางศูนย์ที่ไล่เรียงต่อกันไม่มีที่สิ้นสุด คาดคะเนไม่ได้เลยว่าต้องสะสมความอึดอีกเท่าใด เทพร่างหยวกลิวจึงจะก้าวสู่ขั้นใหม่ได้อีก
"ติง! สังหารตะกั่วพิษมหาสุบิน (เทพสวรรค์ภูมิยุคปลาย) ประสบการณ์ +88 ล้านล้าน"
"ติง! ยินดีด้วยที่ภูมิฝ่าฟันสำเร็จ ปัจจุบันคือขั้นกลางของเทพบันดาลชั้นสูง"
แม้อวิ๋นเช่อจะพยายามหลบเลี่ยงสรรพชีวิตในห้วงมิติอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่หลังผ่านไปห้าเดือนครึ่ง ก็ยังยกภูมิขึ้นได้อีกหนึ่งขั้นย่อย
"ยังไม่พบ! หากต้องการยกมิติความอึดขึ้นอีกหนึ่งขั้น นอกจากใช้เวลาสะสมทีละน้อยแล้ว ระยะสั้น ๆ แบบนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้เลย"
อวิ๋นเช่อส่ายหน้าอย่างเล็กน้อยอันเจือความท้อแท้ ต่อจากนี้นอกจากจะหลบซ่อนตัวอยู่ที่สถานีพักห้วงมิติอย่างสงบสุขไปอีกหลายปี เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
เพราะที่นี่คือแหล่งที่ผู้แข็งแกร่งมากมายสัญจรไปมา แต่ละวันเก็บเกี่ยวค่าพลังได้ไม่ต่ำกว่าร้อยล้าน คิดว่าไม่ถึงสามปี คงจะแตะขีดจำกัดของมิติที่สองของความอึดได้
"เอ๊ะ! ที่นั่นมีสัญลักษณ์ภารกิจระดับเทพอยู่จริง ๆ!"
อวิ๋นเช่อท่องพานขาวพุ่งผ่านคลื่นวุ่นวายแห่งห้วงมิติ เคลื่อนเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว แล้วสายตาก็พบภาพมหัศจรรย์นั้น