อวิ๋นเช่อยิ้มมุมปากเล็กน้อย ในที่สุดก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิได้สำเร็จ คุณสมบัติทั้งห้าประเภทเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาลอีกครั้ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังโจมตี ตอนนี้ทะลุหลักร้อยล้านไปแล้ว ต่อให้ปล่อยหมัดออกไปตามอำเภอใจ ก็ทำให้ผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิต้องหวาดหวั่นได้
ตำราพุทธวิธีรางวัลอย่างเคล็ดวัฏจักรสายฟ้าสวรรค์ก็ไม่เลวเช่นกัน คุณสมบัติของมันใกล้เคียงกับกระบี่สายฟ้าแห่งหายนะที่เขาเคยใช้
เมื่อใช้ตำราพุทธวิธีนี้ จะสามารถเรียกอสนีบาตมาพันรอบกายหรืออาวุธได้ เสริมพลังโจมตีได้สูงสุดเจ็ดเท่า เข้ากันได้อย่างดีเยี่ยมกับกระบี่ต้องสาปอสนี
"เอาล่ะ เราควรกลับไปได้แล้ว"
สิ้นเสียง อวิ๋นเช่อขมวดคิ้ว มุมปากกระตุกตกต่ำลงฉับพลัน สายตาจับจ้องไปยังเบื้องบน
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่กลางอากาศมีผู้แข็งแกร่งหลายคนปรากฏตัวขึ้น ดวงตาลุกโชนด้วยความโลภ มีทั้งขั้นสูงสุด ขั้นอริยะ หรือแม้กระทั่งขั้นเซียน
อวิ๋นเช่อเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชาว่า "พวกเจ้ามารออยู่ที่นี่ ต้องการจะแสดงความยินดีกับพวกข้าทั้งสอง หรือหมายตาสมบัติในมือข้ากัน?"
ผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิที่เป็นหัวหน้านั้นสวมเสื้อคลุมยาวสีโลหิต รอบกายแผ่กลิ่นอายคาวเลือดชวนใจสั่น เขาเลียริมฝีปากแห้งแตก ยิ้มเหี้ยมแล้วกล่าวว่า "ส่งกระบี่ต้องสาปอสนีมาเสียดี ๆ จักรพรรดิผู้นี้จะให้เจ้าตายอย่างสบายขึ้นหน่อย"
อวิ๋นเช่อส่ายหน้าเล็กน้อย "มีชีวิตอยู่ไม่ดีกว่าหรือ? ต้องมาช่วงชิงสมบัติที่คนอื่นได้มาอย่างยากลำบาก พวกเจ้าคงไม่คิดว่า ข้าต้องสูญเสียพลังไปมากเพื่อครอบครองสมบัติขั้นเหนือระดับนี่กระมัง!"
จักรพรรดิชุดคลุมสีโลหิตหัวเราะเย็นชา "ไม่ใช่หรือ? ฝูงอสนีบาตที่มีอานุภาพขนาดนั้น ต่อให้เป็นข้าก็ยังทนได้ไม่นานนัก ไม่ต้องพูดถึงการทนให้สมบัติขั้นเหนือระดับยอมรับเป็นเจ้าของเป็นเวลานานขนาดนั้นเลย"