อวิ๋นเช่อไม่ถอยกลับกันต่างบุกเข้าไป ภาพช้างเซียนสุริยาจันทร์ทะยานออกมาในทันใด กางโล่หยินหยางขึ้นกั้นเบื้องหน้า รับคมดาบนี้เต็ม ๆ เสียง 'ฮึด' ดังกึกก้องสั่นสะเทือน ควันฝุ่นฟุ้งกระจายทั่วฟ้า ดาบเซียนฟันลงบนโล่จนระเบิดออกเป็นหลุมกว้างหลายวา แต่กลับไม่ทิ้งแม้แต่รอยขาวเส้นเดียวบนผิวโล่
ดวงตาของชายเคราหนวดรุ่มหุบกระชับลงทันที เห็นได้ชัดว่ามันไม่คิดฝันว่าเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนเพิ่งถึงขั้นหกหมุนคนนี้จะรับการโจมตีเต็มกำลังของมันได้
"มีฝีมือไม่เลว ไม่แปลกใจเลยที่กล้าฆ่าคนของสำนักเซียนผสานวิญญาณ"
"เจ้าช่างเจื้อยแน่ะ"
คำพูดของอวิ๋นเช่อยังไม่จางหาย ร่างของเขาก็เคลื่อนย้ายปรากฏตรงหน้าชายเคราหนวดรุ่มแล้ว ดาบสังหารเซียนพันด้วยพลังของภาพช้างเซียนสามชั้นฟันลงอย่างหนักหน่วง แดนไฟในตันเถียนพวยพุ่งรวมกับลมหายใจมังกรพุ่งเข้าปะทะอกของอีกฝ่าย
ชายเคราหนวดรุ่มรีบขวางดาบสกัดไว้ เสียงดังกัมปนาทของเหล็กปะทะกันทำให้ทั้งสองแขนของมันชาไปหมด ร่างทั้งร่างถอยหลังไปห้าหกก้าวจึงยืนมั่นได้ โคนฝ่ามือแตกออกเปื่อยเลือดซึม
มันทั้งตกใจทั้งโกรธ ไม่คิดว่าตนเองที่เป็นเซียนเทพแปดหมุนจะเสียเปรียบในการต่อสู้ด้วยดาบเพียงลำพัง จึงตะโกนดังลั่น อัญเชิญภาพช้างเซียนของตนออกมา ช้างยักษ์แยกขุนเขาที่กายดำสนิททั้งตัว คำรามลั่นพุ่งเข้าชนอวิ๋นเช่อ
"รุมมันพร้อมกัน!"
เพียงคำสั่งเดียวของชายเคราหนวดรุ่ม ศิษย์สำนักเซียนผสานวิญญาณที่เหลือกว่ายี่สิบคนก่อเวที่ดาบทันที คมดาบนับไม่ถ้วนสานเข้าเป็นแห กดทับมาเหมือนฟ้าถล่มปฐพีทลาย รวมกับช้างยักษ์แยกขุนเขาเข้าโอบโจมตีหน้าหลัง
อวิ๋นเช่อยิ้มเจ้าเล่ห์ ภาพช้างเซียนทั้งสามชั้นปรากฏกายพร้อมกัน ช้างเซียนควบมังกรอ้าปากพ่นลมหายใจมังกรมหาสมุทรที่พวยพุ่งสู่ฟ้า กระแทกแหดาบแตกกระจายเสียใหม่ ช้างเซียนสุริยาจันทร์ยิงดาบหยินหยางออกไป ปักเป้าตรงตำดวงตาทั้งสองของช้างยักษ์แยกขุนเขา ส่วนภาพเซียนชางอู่แปลงกายเป็นกำแพงเถาวัลย์ยักษ์ขวางกายไว้ รับการชนเต็มกำลังของช้างยักษ์ไว้หยุดยั้งได้สำเร็จ