อาซาพยักหน้า ปลดปล่อยตราสัญญาออกมาด้วยตนเอง
หลักฐานแน่นหนาถึงเพียงนี้ ผู้รับผิดชอบลงทะเบียนก็ยากจะกล่าวสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ผ่านไป
แม้จะเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กน้อย แต่เพราะพิเศษเกินไป ก็ยังดึงดูดสายตาอยากรู้อยากเห็นจากตัวแทนของทั้งเจ็ดเผ่า
"มนุษย์ยังเป็นผู้พิทักษ์ได้? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ!"
"ข้าว่าคงเป็นดาบเงินฝักขี้ผึ้ง ดูดีแต่ใช้การไม่ได้ ดูข้าสักครู่เถิดว่าจะทุบมันให้แหลกอย่างไร"
ในกลุ่มของเผ่างูอัสนี ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง นัยน์ตารูปกรีตแนวตั้งหัวเราะเยาะ ปลายนิ้วมีประกายอัสนีสีม่วงส่งเสียงดังซ่า ๆ เขาเป็นหนึ่งในลูกน้องของเฉวียนเจี๋ย ผู้สืบทอดของเผ่างูอัสนี
สหายข้างกายก็พากันส่งเสียงเชียร์ "พี่งู หากคราใดประมือกับภูติพิทักษ์มนุษย์นี่ ก็ให้เขาได้เห็นความเก่งกาจของเผ่างูอัสนีเรา ดูซิว่ากระดูกเขาแข็งแกร่ง หรืออัสนีของเราแข็งแกร่งกว่ากัน!"
ไม่ไกลออกไป เหยียนจิ้นแห่งเผ่าขนนกเพลิงกอดอก สายตาสีแดงเพลิงกวาดผ่านอวิ๋นเช่อ มุมปากยกยิ้มเหยียดหยัน ราวกับมองตัวตลกที่ไม่รู้ประมาณตน
ส่วนมู่จื่อเจินแห่งเผ่าชิงมู่กลับใช้สายตาครุ่นคิดมองอวิ๋นเช่อ หยกเถาวัลย์ที่ปลายนิ้วส่องแสงอ่อน ๆ
ข้างหลังนาง เด็กหนุ่มที่ถือบัวสีดำสนิทก็เงยหน้าขึ้น กลีบบัวในอ้อมแขนสั่นเบา ๆ เกสรกลางดอกมีด้วงสีเขียวลืมตารวม สายลมมิติที่แทบจับต้องไม่ได้แผ่ผ่านอวิ๋นเช่อ แล้วเงียบสงัดลงไปอีกครั้ง
"ยกแรก มนุษย์หินสือฮั่นซาน ปะทะ อาซาแห่งเผ่าวิญญาณน้ำแข็ง"
สิ้นเสียง เสียงอึกทึกในลานประลองพลันเงียบสนิท ทุกสายตาจดจ่อไปยังทางเข้าของทั้งสองฟากเวที