เสียงระเบิดอันกึกก้องจากการที่แผนผังม่านพลังแตกสลายสั่นสะเทือนถึงเบื้องบนสุดของนภา ทั้งเทือกเขาลอยฟ้าสั่นคลอนไปทั่ว ในหมู่วังที่ประดับอยู่นั้นเอ่อล้นไปด้วยเสียงอึกทึกตื่นตระหนก บรรดาศิษย์แห่งลัทธิเทพบิดเบี้ยวนับไม่ถ้วนที่สวมครุยสีดำพุ่งออกมาจากพระตำหนักทุกแห่ง จ้องมองบุรุษประหลาดผู้ยืนตระหง่านอยู่ภายนอกม่านพลังด้วยความตกใจสับสน
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่แห่งนี้คือที่ใด กล้าทำลายม่านพลังป้องกันภูเขาของสำนักเรา!”
อวิ๋นเช่อไม่แคร์อีกฝ่ายแม้แต่น้อย บัลลังก์เทพร่วงปรากฏขึ้นเบื้องหลัง ทรงนั่งลงบนนั้นอย่างสุขสำราญ ปลายนิ้วชี้ขวากดลงเพียงเบา ๆ ดาบทองนับไม่ถ้วนที่พันด้วยสายฟ้าและวงแหวนค่ายกลต้องห้ามก็ร่วงจากห้วงว่างเปล่าตรงลงมา
“นี่...นี่คือวิชาอะไรกัน หรือเขาจะเป็นเทพสูงสุด?”
บรรดาศิษย์ลัทธิเทพบิดเบี้ยวเบื้องล่างตกใจจนสติแตก ดาบทองยังไม่ทันตกถึงพื้น แรงอาฆาตที่แผ่ออกจากใบดาบก็ทำให้ขานวกเข่าอ่อน หลายคนล้มลงกับพื้นไปโดยตรง
ผู้อาวุโสไม่กี่คนที่นำหน้าสีหน้าเปลี่ยนไปทั้งใบ พวกเขารับรู้ได้ชัดเจนว่าดาบแต่ละเล่มล้วนซ่อนพลังสยองที่สามารถลบล้างผู้แข็งแกร่งแห่งขั้นเทพได้อย่างง่ายดาย พลังเช่นนี้มิใช่สิ่งที่พวกเขาจะต้านทานได้
“บัดซบ! เจ้าสารเลวจากไหน กล้ามาสร้างความวุ่นวายในลัทธิเทพบิดเบี้ยวของเรา รำคาญชีวิตถึงเพียงไหน? ทำลายมันให้ฉัน!”
ในขณะนั้น จินเทาเทาผู้เป็นประมุขลัทธิเทพบิดเบี้ยวก็แล่นร่างมา สายอากาศรอบกายแห่งเทพขั้นระดับสูงสุดรวมกันจนน่าสะพรึง